Uncharted Waters

Rok 1990, siedział sobie przy moim 386 i zastanawiałem się, dlaczego mój statek nieustannie brakuje jedzenia, a załoga zaczyna narzekać gdzieś u wybrzeży Afryki. Uncharted Waters od KOEI nauczył mnie więcej o nawigacji oceanicznej niż szkoła podstawowa na lekcjach geografii — i to zarówno komplement, jak i ostrzeżenie.

To symulator żeglacji osadzony w epoce wielkich wypraw odkrywczych, w piętnastowiecznym Lizbonie. Grasz jako młody szlachcic, którego rodzina straciła zarówno chwałę, jak i fortunę, a twój ojciec — zainspirowany współczesnym zapałem do nowych szlaków handlowych — wyrusza na nieznane wody. Nie powraca. Resztę pozostawia tobie. Przywróć honor twojej rodzinie, odkryj nowe porty, zarabiaj pieniądze na lepszy statek i może dowiedz się, co stało się z twoim ojcem.

KOEI miał osobliwą słabość do gier, które przede wszystkim uczą cierpliwości. Uncharted Waters nie jest wyjątkiem. Handlujesz między portami, najmujesz załogę, zarządzasz zapasami, żeglusz z uwzględnieniem wiatru i prądów oceanicznych. Sterowanie jest dość dostępne biorąc pod uwagę, ile zmiennych gra śledzi jednocześnie — ale potrzeba czasu, aby zdać sobie sprawę, że ignorowanie zapasów wody lub morale załogi to szybka droga do game over w środku Atlantyku. Batalii z piratami są proste, ale ich prostota nie zmniejsza napięcia, gdy pilotują połamany brig z minimalną ilością prochu.

Uncharted Waters wniosła do gier w tamtych czasach uczucie prawdziwego świata, który trwa dalej nawet gdy siedzisz w porcie. Inni kapitanowie żeglują, ceny towarów się zmieniają, porty mają swoje nastroje. Według standardów 1990 roku był to niezwykle żywy system. Dziś gra oczywiście się postarzała — grafika jest skromna nawet jak na tamte czasy, tempo jest powolne i nieco powtarzalne, a jeśli nie jesteś gotów zaakceptować pewną ilość klikania w menu bez natychmiastowych nagród, szybko się znudzisz. Ale kto ma taką cierpliwość, znajdzie w środku zaskakująco funkcjonalną pętlę eksploracji-handlu-ulepszania.

Dziś Uncharted Waters odpowiada osobom, które kochają gry z otwartą strukturą i trochą myślenia ekonomicznego — i które nie są uzależnione od nowoczesnych udogodnień takich jak markery zadań czy autosave. Możesz uruchomić to w przeglądarce poprzez emulatory DOSBox online, a bariera wejścia jest minimalna. Zanim jednak się zagłębisz, polecam znaleźć co najmniej podstawowy poradnik zarządzania zapasami. W przeciwnym razie twoja pierwsza załoga pewnie pozwoli ci umrzeć z pragnienia gdzieś w pobliżu Wysp Kanaryjskich — dokładnie jak moja dawno temu.