Gry Sega Mega Drive

Sega Mega Drive ukazała się w Japonii w 1988 roku, rok później trafiła do Ameryki Północnej jako Genesis, a w 1990 do Europy. W środku pracowały Motorola 68000 taktowana około 7,6 MHz oraz Z80 odpowiedzialny za dźwięk, za brzmienie odpowiadał syntezator FM Yamaha YM2612 wsparty starszym układem PSG, a na ekranie mieściły się 64 kolory z palety 512. Wobec ośmiobitowych konsol był to skok o całe pokolenie, a wobec komputerów domowych Mega Drive miała przewagę nie do odrobienia: kartridż startuje natychmiast.

W Polsce konsola z górnej półki

Na początku lat dziewięćdziesiątych polski rynek konsolowy opierał się na tanich klonach Famicoma, przede wszystkim na Pegasusie. Mega Drive była w tym układzie sprzętem aspiracyjnym - droższym, rzadziej spotykanym, znanym raczej z prasy i wypożyczalni niż z własnego pokoju. Tym większe wrażenie robił jej katalog: Sonic The Hedgehog 2 jako pokaz szybkości, Streets of Rage 2 jako wzorzec bijatyki ulicznej i Gunstar Heroes studia Treasure, czyli maksimum tego, co ktokolwiek wycisnął z tego sprzętu. Charakterystyczne brzmienie tej epoki bierze się zresztą nie z procesora, tylko z syntezy FM - ostrej i metalicznej, wyraźnie innej niż oparty na próbkach dźwięk konkurencji.

Co uruchomisz w przeglądarce

Mega Drive należy do naszych najlepiej grywalnych platform: z 562 tytułów w katalogu 374 startuje wprost na stronie, czyli mniej więcej dwie trzecie. Emulator odtwarza 68000 i układy dźwięku w przeglądarce, niczego nie instalujesz i nie pobierasz. Tytuły niegrywalne zostają jako karty referencyjne z rokiem, wydawcą, gatunkiem i opisem, a jeśli gra jest wciąż sprzedawana, prowadzą do oficjalnego sklepu. Klawiatura wystarczy, ale przy tej konsoli podłączony pad USB robi realną różnicę.