Duke Nukem 3D

Duke Nukem 3D, wydany przez 3D Realms w 1996 roku, wprowadził strzelanki pierwszoosobowe na zuchwałe, nowe terytorium. Zbudowany na silniku Build autorstwa Kena Silvermana, oferował znacznie bardziej interaktywne i wiarygodne środowiska niż jego poprzednicy: mogłeś rozstrzeliwać okna, wchodzić do klubów ze striptizem i kin, spuszczać wodę w toaletach i naciskać przełączniki, które znacząco zmieniały poziom. W porównaniu z bardziej abstrakcyjnymi korytarzami wcześniejszych strzelanek, Los Angeles Duke'a sprawiało wrażenie prawdziwego, choć podejrzanego miejsca.

Jego osobowość była nierozerwalnie związana z gwiazdą. Duke był butnym, rzucającym tekstami parodystą kina akcji, który wypluwał jednolinijkowce zerżnięte z filmów, rozwalając najeżdżających kosmitów, którzy — w pamiętnym ujęciu gry — przybyli, by ukraść ziemskie kobiety. Arsenał pasował do postawy, od pompki i karabinu maszynowego po wyrzutnię rakiet, bomby rurowe, promień zmniejszający i niszczycielski Devastator, a projekt poziomów krył sekrety, plecaki odrzutowe i mnóstwo czarnego humoru za każdym rogiem.

Duke Nukem 3D broni się jako jedna z najprzyjemniejszych strzelanek swojego pokolenia dzięki dynamicznemu ruchowi, pomysłowym poziomom i prawdziwemu poczuciu miejsca. Jego rubaszny humor jest mocno osadzony w swoich czasach i nie przypadnie do gustu każdemu, ale strzelanie wciąż daje satysfakcję, a atmosfera pozostaje charakterystyczna. Gra stanowi szczytowy punkt ery silnika Build, tuż przed tym, jak w pełni trójwymiarowe strzelanki jak Quake ponownie odmieniły krajobraz.