Gry DOS

MS-DOS nigdy nie był projektowany jako platforma do grania. To system bez warstwy graficznej, bez obsługi dźwięku i z zarządzaniem pamięcią, które dziś byłoby nie do przyjęcia - dlatego każda gra rozmawiała ze sprzętem bezpośrednio. Od 1987 roku karta VGA dawała w trybie 13h rozdzielczość 320x200 przy 256 kolorach, a AdLib i Sound Blaster zamieniły wewnętrzny brzęczyk w syntezator. Kto grał wtedy, pamięta też drugą stronę medalu: przerwania IRQ, kanał DMA i wieczną walkę o wolne 640 KB pamięci konwencjonalnej.

Polska scena PC lat dziewięćdziesiątych

Nad Wisłą PC pojawił się dokładnie wtedy, gdy powstawał rynek wydawniczy z prawdziwego zdarzenia. Metropolis Software wydało w 1995 roku przygodówkę Teenagent, która do dziś jest jednym z najczęściej wspominanych polskich tytułów, Xland zbudował platformówkę Electro Man, a Mirage Software firmowało bijatykę Franko: The Crazy Revenge, osadzoną realiach polskiego blokowiska. Do tego dochodziły LK Avalon, Seven Stars i strategie pokroju Polanie - branża, która startowała praktycznie z niczego, bez wzorców i bez kapitału, a mimo to w kilka lat dorobiła się własnego stylu i własnej publiczności.

Co uruchomisz bezpośrednio w przeglądarce

DOS jest naszą największą platformą: 22 476 pozycji, z czego 7603 startuje wprost na stronie. Emulację obsługuje silnik typu DOSBox działający w przeglądarce - nic nie instalujesz, nic nie pobierasz i nie ustawiasz żadnych IRQ ani DMA. Tytuły, których nie da się uruchomić, zostają jako karty katalogowe z rokiem, wydawcą, gatunkiem i opisem, a jeśli gra jest wciąż sprzedawana, prowadzą do oficjalnego sklepu. Klawiatura i mysz działają od razu, podłączony pad USB jest wykrywany automatycznie.