Uncharted Waters

Jaar 1990, ik zit achter mijn 386 en vraag me af waarom mijn schip steeds zonder voedsel komt te zitten en de bemanning begint ergens voor de Afrikaanse kust te grommelen. Uncharted Waters van KOEI heeft me meer geleerd over oceaannavigatie dan aardrijkskundeles op de basisschool — en dat is zowel een compliment als een waarschuwing.

Het is een nautische simulator uit het tijdperk van grote verkenningstochten, in vijftiende-eeuws Lissabon. Je speelt een jonge edelman wiens familie zowel roem als fortuin heeft verloren, en je vader — geïnspireerd door de gekte voor nieuwe handelsroutes — vaart naar onbekende wateren. Hij keert niet terug. De rest is aan jou. Herstel de eer van je familie, ontdek nieuwe havens, verdien genoeg geld voor een beter schip, en misschien kom je erachter wat er met je vader is gebeurd.

KOEI had een bijzondere voorliefde voor spellen die je eerst geduld bijbrengen voordat wat dan ook. Uncharted Waters is geen uitzondering. Je handelt tussen havens, huurT een bemanning, beheert voorraden en vaart rekening houdend met wind en oceaanstromingen. De bediening is redelijk toegankelijk gezien hoeveel variabelen het spel tegelijkertijd bijhoudt — maar het duurt even voordat je beseft dat het negeren van watervoorraden of moraal van de bemanning een snelle weg naar game over midden op de Atlantische Oceaan is. Gevechten met piratenSchepen zijn simpel, maar hun eenvoud vermindert niet de spanning wanneer je een half verwoest brigg bestuurt met minimale buskruit.

Wat Uncharted Waters destijds bood, was het gevoel van een echte wereld die doorgaat, zelfs terwijl je in een haven zit. Andere kapiteins varen rond, grondstoffenprijzen veranderen, havens hebben hun eigen gemoedstoestand. Volgens de standaarden van 1990 was het een opmerkelijk levend systeem. Tegenwoordig is het spel natuurlijk verouderd — de graphics zijn bescheiden, zelfs voor die tijd, het tempo is traag en enigszins repetitief, en als je niet bereid bent wat menuclicking zonder directe beloning te accepteren, verveel je je snel. Maar wie dat geduld heeft, vindt daarbinnen een verrassend functionele verkennings-handel-upgrade loop.

Uncharted Waters is tegenwoordig geschikt voor mensen die houden van open-ended spellen met wat management-denken — en die niet afhankelijk zijn van moderne gemakken zoals questmarkers of autosave. Je kunt het in de browser draaien via online DOSBox-emulatoren en de drempel voor deelname is minimaal. Maar voordat je erin springt, raad ik je aan minstens een basisgids voor voorraadbeheer te zoeken. Anders zal je eerste bemanning je waarschijnlijk ergens bij de Canarische Eilanden van dorst laten sterven — net als de mijne destijds.