Retro gry arcade

W Polsce gry arcade trafiały do domów okrężną drogą. Nie z salonu automatów, tylko z giełdy komputerowej, na kasecie z kilkunastoma tytułami wgranymi jeden po drugim. Na Atari XL/XE najdłużej trzymał się Robbo z LK Avalon, gdzie robot zbiera śrubki, przepycha skrzynie i strzela w dwie strony, a każdy ruch zmienia układ planszy nieodwracalnie. To gra o kolejności, nie o refleksie: wystarczy zepchnąć skrzynię o jedno pole za daleko i poziom trzeba zaczynać od nowa.

Jeden ekran i jedna zasada

Klasyczna zręcznościówka mieściła się na jednym ekranie i całą trudność wyprowadzała z jednej reguły. W Diggerze, który na pecetach chodził jeszcze w czterech kolorach CGA, kopie się korytarze po szmaragdach, a worki ze złotem spadają dopiero wtedy, gdy grunt pod nimi zniknie, więc korytarz kopany w pośpiechu potrafi zabić własnego autora. Boulder Dash Construction Kit opiera się na tej samej fizyce głazów, ale dokłada edytor, w którym gracz sam ustawia pułapki i sprawdza, czy plansza w ogóle da się przejść. Pango odwraca role i zamienia bloki lodu w broń, bo przeciwnika nie da się zastrzelić, tylko przygnieść. W Arkanoidzie 2 spadające kapsuły zmieniają paletkę w trakcie odbicia, a po każdym poziomie wybiera się jedną z dwóch dróg, więc dwie osoby mogły przejść tę samą grę zupełnie inną trasą. Bomb Jack z kolei nagradza nie samo zebranie bomb, lecz zebranie ich w odpowiedniej kolejności, przy skoku, którym steruje się jeszcze w powietrzu.

W katalogu są wydania oryginalne, nie remaki. Tytuły oznaczone jako grywalne uruchamiają się wprost w oknie przeglądarki, w emulatorze osadzonym na stronie: bez instalacji, bez wtyczek, bez zakładania konta i bez pobierania plików.