Uncharted Waters

سال ۱۹۹۰، من نشسته‌ام جلوی 386 خودم و سعی می‌کنم بفهمم چرا کشتی‌ام همیشه از غذا تمام می‌شود و خدمه‌ام جایی نزدیک سواحل آفریقا غر غر می‌کنند. Uncharted Waters از KOEI به من در آن زمان بیشتر درباره ناوبری دریایی یاد داد تا درس جغرافیا در مدرسه — و این هم تعریف و هم هشدار است.

این یک شبیه‌ساز دریایی در دوران سفرهای بزرگ اکتشافی است، در لیسبون قرن پانزدهم. شما نقش یک اشراف جوان را بازی می‌کنید که خانواده‌اش هم جلال و هم ثروت را از دست داده، و پدرت — الهام‌گرفته از شور و شوق زمان‌ خود برای یافتن مسیرهای تجاری جدید — به سمت آب‌های ناشناخته حرکت می‌کند. او بازنمی‌گردد. بقیه‌اش به تو بستگی دارد. افتخار خانواده‌ات را بازیابی کن، بنادر جدید کشف کن، پول کافی برای کشتی بهتری جمع‌آوری کن، و شاید بفهم چه اتفاقی برای پدرت افتاد.

KOEI علاقه عجیبی به بازی‌هایی داشت که قبل از هر چیزی تو را صبور می‌کنند. Uncharted Waters استثنایی نیست. تو بین بنادر تجارت می‌کنی، خدمه استخدام می‌کنی، ذخایر را مدیریت می‌کنی، با توجه به باد و جریان‌های اقیانوسی حرکت می‌کنی. کنترل‌ها نسبتاً قابل دسترس هستند با توجه به این که بازی چند متغیر را به طور همزمان ردگیری می‌کند — اما درک این که نادیده‌گرفتن ذخایر آب یا روحیه خدمه یک راه سریع به Game Over وسط اقیانوس اطلس است، زمان می‌برد. نبردهای کشتی‌های دزدان دریایی ساده هستند، اما سادگی‌شان تشنج را کم نمی‌کند وقتی که یک برگ شکسته با حداقل بارود را هدایت می‌کنی.

آنچه Uncharted Waters در آن زمان به میز آورد احساس دنیایی واقعی بود که حتی وقتی تو در بندر نشسته‌ای ادامه می‌یابد. کاپیتان‌های دیگر حرکت می‌کنند، قیمت‌های کالا تغییر می‌کند، بنادر خلق‌شان را دارند. با استانداردهای سال ۱۹۹۰، این یک سیستم قابل‌توجه‌ای زنده بود. امروز، بازی بدیهی است که پیر شده — گرافیک‌های آن حتی براساس استانداردهای آن دوران مختصر هستند، سرعت آن کند و تا حدودی تکراری است، و اگر تمایل نداری تعداد کلیک منو‌ها را بدون پاداش فوری پذیرا بشوی، به زودی خسته می‌شوی. اما هر کسی که این صبوری را داشته باشد، در داخل یک حلقه اکتشاف-تجارت-ارتقاء قابل‌توجهاً کارآمد خواهد یافت.

امروز Uncharted Waters برای افرادی مناسب است که بازی‌های با ساختار باز و کمی تفکر مدیریتی را دوست دارند — و بر مدیریت‌های مدرن مثل نشانگرهای ماموریت یا ذخیره‌سازی خودکار وابسته نیستند. می‌توانی آن را در مرورگر از طریق شبیه‌ساز DOSBox آنلاین اجرا کنی و مانع ورود حداقل است. قبل از اینکه وارد شوی، اما، توصیه‌ی می‌کنم حداقل یک راهنمای ساده درباره مدیریت ذخایر بیابی. در غیر این صورت، خدمه اول‌ات احتمالاً تو را جایی نزدیک جزایر قناری از تشنگی بمیری خواهند داد — درست مثل خدمه‌ی من در آن زمان.