Retro symulatory

Dawne symulatory łączyła jedna cecha: nie chciały być grami, tylko modelami, a zabawa pojawiała się jako efekt uboczny. Transport Tycoon Chrisa Sawyera zamienia budowę bocznicy w decyzję o zwrocie z inwestycji, bo obok ciebie działa konkurencja, a rachunek zysków i strat jest zawsze widoczny. MicroProse szło w stronę precyzji technicznej i w M1 Tank Platoon oddaje graczowi cztery czołgi naraz, z przełączaniem między stanowiskami i mapą taktyczną, na której trzeba planować ostrzał zza wzniesienia.

Co robiono inaczej w latach 80. i 90.

Instrukcja była częścią produktu, a nie dodatkiem. Symulatory lotu przychodziły w pudełku z kilkudziesięciostronicową broszurą, nakładką na klawiaturę, a czasem z książką o prawdziwej maszynie — bez tego samolot nie odrywał się od pasa. Ta wymagalność była zamierzona, bo przyjemność brała się z opanowania systemu, który sam się nie tłumaczył. Nurt ekonomiczny działał tak samo: dawał arkusz liczb i pozwalał graczowi samemu ustalić, co jest celem. Capitalism idzie w tym najdalej, modelując łańcuch od surowca przez fabrykę po półkę sklepową, i do dziś bywa używany jako materiał dydaktyczny.

Wszystkie pozycje to skatalogowane wydania oryginalne. Te oznaczone jako grywalne startują bezpośrednio w przeglądarce dzięki emulatorowi wczytywanemu w stronie — bez instalacji, bez wtyczki, bez rejestracji i bez pobierania. Pełna klawiatura oryginalnego programu pozostaje dostępna.

Osobną odnogą są Gry kosmiczne: szlaki handlowe, bitwy i całe galaktyki zbudowane z tabel — to samo myślenie modelem, tyle że za przedmiot ma cały wszechświat.