Hover!

In eerste instantie dacht ik dat het een demo was die ik per ongeluk had gedownload. Toen drong het tot me door—Hover! is letterlijk dat—een spel dat Microsoft in Windows 95 stopte als schoolproject voor het slimste kind in de klas die toegang had tot een 3D-engine en besloot: Ik laat mensen op hoverboards rondrijden.

Het is een straightforward spel waarbij je op een hoverboard (je weet wel, het ding uit Back to the Future) over een platte kaart beweegt en gekleurde ballen verzamelt. Dat is eigenlijk alles. Je hebt geen gezondheid, je hebt geen score in de traditionele zin—je verzamelt gewoon en cruist rond. Soms kunnen robots in de buurt rondrijden, en je wilt ze vermijden omdat ze je in het water kunnen duwen. De omgeving is plat en monotoon, alsof iemand een grijs tapijt op een vloer had uitgelegd en zei: dit is de wereld.

De bediening is opzettelijk simpel—beweging en springen. Geen wapens, geen combo's, geen diepgang. Je snapt het in dertig seconden. Het hoverboard zelf werkt nogal raar—het reageert traag, en als je in het water valt, ga je spelen met de robots of ga je weer verzamelen. Het is technisch niet moeilijk om te spelen, maar er is geen enkele reden waarom je terug zou willen komen—er is geen doel, geen verhaal, geen adrenalinestoot wat dan ook.

Hover! is vooral interessant als het begin van 3D-elementen in het systeem. Voor Windows 95 was het een curiositeit—kijk, we hebben hier 3D!—maar als spel ging het meer om de technologie dan om het plezier. De grafische opmaak is passend lelijk, de geluiden zijn kleurloos, en na vijf minuten voelt het alsof je verdwaald bent op een saaie schooltrip. Het had geen ambitie om dat te veranderen. Het is raar op zijn manier, maar niet verkeerd—de makers wisten wat ze deden en besloten dat het genoeg was dat het bestond.

Vandaag? Meer een curiositeit. Ik start het wel even op in een emulator om te voelen hoe het was toen mensen voor het eerst 3D op pc tegenkwamen. Er is niets aan te merken—het is een historisch artefact. Maar het voor plezier spelen zou een fout zijn. Het werkt voor je als je wilt zien hoe Microsoft met technologie speelde in het begin van internet en Windows 95, niet als je iets werkelijk boeiends wilt ervaren.