Super Mario Bros.

Super Mario Bros. is een van die spellen waarvan het belang bijna onmogelijk te overschatten is. Uitgebracht door Nintendo in 1985 voor de Famicom en NES, was het de titel die hielp een thuisconsolemarkt nieuw leven in te blazen die nog aan het bijkomen was van de crash van 1983, en het legde een sjabloon vast voor de side-scrolling platformer die talloze spellen zouden volgen. Ontworpen onder leiding van Shigeru Miyamoto, stuurde het de loodgieter Mario rennend en springend door het Paddenstoelenrijk om prinses Toadstool te redden van de snode Bowser.

Wat het zo invloedrijk maakte, was de pure precisie van het ontwerp. Mario's op momentum gebaseerde beweging, de bevredigende boog van zijn sprong en de manier waarop vijanden als Goomba's en Koopa Troopa's waren neergezet, leerden spelers de regels zonder ook maar één regel instructietekst. Power-ups zoals de Super Mushroom, de Fire Flower en de vluchtige onkwetsbaarheid van de Star zorgden voor variatie, terwijl verborgen blokken, warp-pijpen en geheime kortere routes nieuwsgierigheid en experimenteren beloonden over de acht werelden.

Decennia later houdt het spel opmerkelijk goed stand, juist omdat die kernbeweging zo goed aanvoelt. De uitdaging loopt gestaag op, de levels zijn compact en gedenkwaardig, en er is geen opvulling. De beelden zijn eenvoudig en het geluid bestaat uit een handjevol onvergetelijke chiptune-melodieën, maar het geheel blijft echt leuk om op te pakken. Weinig spellen uit die tijd zijn zo direct toegankelijk, en nog minder zijn zo gracieus verouderd.