Doom

Doom, uitgebracht door id Software in december 1993, is een van de belangrijkste games ooit gemaakt en definieerde in feite de first-person shooter zoals we die nu kennen. Je speelt een eenzame ruimtemarinier gestationeerd op de manen van Mars wanneer een demonische invasie doorbreekt uit een mislukt teleportatie-experiment, en de game geeft je een shotgun en laat je los. De flinterdunne plot was volledig opzettelijk — id's John Carmack vergeleek verhaal in een game beroemd met verhaal in een pornofilm — en de focus ligt volledig op snel, viscerale, eindeloos herspeelbare gevechten.

Technisch was het een sprong voorwaarts. De engine renderde uiteenlopende hoogtes, dramatische belichting en niet-orthogonale muren die Wolfenstein 3D er vlak deden uitzien in vergelijking, en dat alles op een snelheid die opwindend aanvoelde op de hardware van die tijd. Het ontwerp moedigde constant bewegen aan — circle-strafing rond troepen imps en demonen, jagen op sleutelkaarten en geheime kamers volgepropt met power-ups, en zwelgen in wapens zoals de kettingzaag, het plasmageweer en de machtige BFG 9000.

Dooms culturele voetafdruk is enorm. Het populariseerde deathmatch-multiplayer, zijn shareware-distributiemodel verspreidde het naar miljoenen machines, en zijn open benadering van WAD-bewerking creëerde een van gamings meest blijvende modding-gemeenschappen — mensen bouwen er nog steeds nieuwe levels voor, ruim dertig jaar later. Het is sindsdien naar bijna elk denkbaar apparaat geport, een lopende grap die iets zegt over hoe slank en aanpasbaar de code is. Als pure actie blijft het vandaag de dag vlijmscherp.