Battleship

Pancernik zatonie, gdy odgadniesz jego pozycję na siatce. Nic więcej, nic mniej. Battleship z 1998 roku to prostolinijne cyfrowe opracowanie gry planszowej, w którą mogłeś grać kiedyś z przyjacielem na papierze — jeden gracz podaje współrzędne, drugi informuje, czy to trafienie czy pudło. Tutaj grasz przeciwko komputerowi na klasycznej siatce osiem na osiem.

Na początku ustawiasz swoje pancerniki — jednostki różnych rozmiarów, od jednego do pięciu pól. Komputer robi to samo. Potem wykonujecie zagrania na zmianę. Klikasz pole, program mówi trafienie czy pudło, zaznaczasz to i próbujesz logicznie ustalić, gdzie rozciąga się reszta zatopionego pancernika. Kiedy go trafisz, strzelasz wokół niego, aż znajdziesz wszystkie pola tej jednostki. Komputer gra tak samo przeciwko tobie — kiedy cię trafi, nie przestaje strzelać. Gra stosuje się do klasycznej zasady: pancerniki nie mogą się dotykać, nawet na rogach.

Grafika jest elementarna. Dwie siatki obok siebie, twoja i komputera, monochromatyczne pola i numery współrzędnych. Kolory, jakby wybrał je ktoś, kto nie potrafił rysować. Dźwięk? Nie pytaj. Gra jest czysto logiczna i powolna — nie chodzi o akcję, lecz o cierpliwość i dedukcję. Komputer nie jest wyjątkowo sprytny, ale wystarczy dla amatora. Chodzi głównie o zapamiętanie, gdzie już strzelałeś, żeby nie wpatrywać się w siatkę i nie tracić kontaktu z danymi.

Battleship w połowie lat 90. oznaczał "grajmy w grę planszową bez papieru". Sprytne rozwiązanie. Dzisiaj? To jest pytanie — dlaczego miałbyś to robić na komputerze zamiast online z przyjacielem lub na papierze, jeśli chcesz prawdziwą grę. Wersja cyfrowa nie miała nic do ulepszenia — gra planszowa jest już idealna do swojego celu. Przeciwnik komputerowy jest średni, więc atrakcyjność zanika po kilku rundach.

Ta gra ma swoje miejsce: trening myślenia logicznego, żmudna aktywność uboczna w pracy, nostalgia za czasem, kiedy komputer był jeszcze czymś niezwykłym. Jeśli znudziły cię bardziej dynamiczne gry i lubisz czyste logiczne łamigłówki bez graficznego dodatku, śmiało — zagraj w nią w przeglądarce. Może cię zaskoczyć, jak hipnotyczna potrafi być — i jak szybko nudzi.