Stunt Driver

1990 was een druk jaar voor racegames op PC. Stunts van Broderbund schreef het genre opnieuw uit en we brachten er uren mee door. Daarna kwam Stunt Driver van Sphere, Inc. — een spel dat tegelijk verscheen, dezelfde richting aanstuurde, en vandaag de dag herinneren weinigen het zich nog.

Stunt Driver is een racegame met nadruk op stunt driving, ingebed in een omgeving vol rampen, obstakels en racecircuits ontworpen om door de lucht te vliegen leuker te maken dan als eerste over de finish te rijden. Het is geen simulatie, het is een show — in ieder geval was dat de bedoeling.

De besturing is eenvoudig, de fysica aanvaardbaar voor die tijd, en de graphics in de destijdse wireframe 3D-stijl zagen er destijds prima uit. Het spel bood verschillende soorten uitdagingen en omgevingen waar je kon springen, driften en tegen dingen aan kon knallen met het gevoel dat dit zo hoorde. Het probleem is dat dit gevoel nooit echt overtuigend was. De auto's gedragen zich wat traag, feedback ontbreekt, en de carrièremodus mist de aantrekkingskracht die je doet zeggen "nog één ronde".

En hier ligt het kernpunt: Stunt Driver verouderde als de buurman van Stunts die in de loterij won en niet. Beide spellen delen een basis — stunt tracks, bewegingsvrijheid, een beetje waanzin. Maar Stunts had een baaneditor, beter uitgewerkte fysica, en die onverklaarbare vonk die een technisch spel in plezier verandert. Stunt Driver speelt het voorzichtig, bang om los te gaan. Het is geen slechte game, alleen gemiddeld in een tijd toen gemiddeld niet genoeg was.

Vandaag de dag is het vooral uit nieuwsgierigheid waard proberen — als voetnoot in de geschiedenis van het genre. Als je destijds Stunts hebt gespeeld en wilt zien hoe het had kunnen lopen zonder de juiste chemie, dan is Stunt Driver het antwoord. Voor iedereen anders is het meer een museumstuk dan avondvermaak. Start het in DOSBox via je browser en je hebt in een kwartier het volledige beeld.