Torpedo

Tor­pedo to gra, którą można nazwać duchem z przeszłości — ale nie samochodem, tylko podwodnym pociskiem. Wydana w 2005 roku dla ZX Spectruma przez Jatekgyaros, kiedy ta maszyna miała już niespełna ćwierć wieku i oficjalnie umarta wiele lat wcześniej. To jednak nie koniec — dla Spectruma nigdy nie był koniec. Polska i wschodnioeuropejska scena domowa sprawiała, że maszyna żyła dalej, tworząc coś, co nie istniało w latach osiemdziesiątych: retro nawet w tamtych czasach.

Torpedo to klasyczna gra arkanoidowa, tyle że zamiast piłeczki i palek masz torped i łódź podwodną. Ekran podzielony na sekcje — góra to twoja platforma, którą sterują strzałkami, dół to przychodzące wrogów, przeszkody, czasem bonus. Chodzi o strzelanie w cel, zniszczanie wrogów przed tym, zanim dotrą do ciebie. Proste jak drut — i właśnie w tym sedno.

Gra działa w duchu arcadowego prostactwa. Sterowanie jest responsywne dla ZX Spectruma, grafika wykorzystuje ograniczenia maszyny bez wielkiego gołosu — czarne tło, kolorowe bloki, twoja łódź, ich łódzie. Dźwięk to sygnały, które pamiętasz z tamtych czasów, gdy głośnik Spectruma robił, co mógł. Poziomy stopniują trudność dość metodycznie. Nie czekaj na coś głębokie­go, na skomplikowaną mechanikę czy fabułę — tu chodzi o wytrwałość i szybkie refleksy.

Co mnie w niej zadziwia? To, że powstała wcale. W 2005 roku nikt już nie tworzył dla Spectruma poza entuzjastami, którzy robili to dlatego, że system miał wciąż swoją społeczność, swoich graczy. Torpedo nie próbuje być czymś więcej — jest hołdem dla czasu, kiedy takie gry były normą, a nie wyjątkiem. To gra, która mogła zostać wydana w 1983 roku bez zdziwienia nikogo.

Zestarzała się tak, jak się zestarzywają wszystkie gry arkanoidowe — czyli całkiem dobrze, jeśli lubisz grać przeciw czasowi i liczbie. Nie znajdziesz tu nic, co byłoby przełomowe. Ale jeśli masz sentyment do Spectruma, jeśli rozumiesz, że gra z 2005 roku dla maszyny z 1982 to wciąż dziedzictwo, a nie pretensja — wtedy Torpedo robi dokładnie to, co obiecuje. To arkanoid, nic więcej, nic mniej.

Dzisiaj? Zagrasz to w przeglądarce, w emulatorze, paru minut zaraz zapomni się. Ale dla fanów domowej sceny Spectruma to część historii, tę drugą część, tę mniej znana, ale żywą.