Streets of Rage 3

Streets of Rage 3, wydany w 1994 roku na Sega Mega Drive, to ostatni rozdział flagowej trylogii bijatyk Segi i jedna z ostatnich wielkich przewijanych na boki mordobić ery 16 bitów. Rozbudowuje uznaną drugą część o szybsze poruszanie się, bieg z doskoku i bardziej rozbudowany system walki, który nagradza agresywną grę — ciosy specjalne ładują się teraz z czasem, zamiast kosztować zdrowie, co zachęca do faktycznego ich używania.

Powraca znak firmowy serii, czyli prowadzenie małej grupki obrońców porządku przez brudne miejskie ulice przeciwko niekończącym się falom zbirów, a każdy z grywalnych wojowników wnosi własną masę i zestaw ruchów. Wiele zakończeń i rozgałęziające się ścieżki dodawały wartości powtórnego grania, co było niezwykłe jak na ten gatunek, a zachodnie wydanie było notorycznie utrudnione w porównaniu z japońskim odpowiednikiem (znanym tam jako Bare Knuckle III).

Ścieżka dźwiękowa, znów w dużej mierze dzieło Yuzo Koshiro, weszła w bardziej eksperymentalny, chropawy klimat elektroniczny, który podzielił fanów, ale pasował do chaotycznej energii gry. Choć niektórzy wolą ściślejsze skupienie Streets of Rage 2, trzecia część to szybka, głęboka i satysfakcjonująca bijatyka, którą szczególnie gracze kooperacyjni z przyjemnością przejdą razem.