The Fast and the Furious

Gra Fast 'n' Furious ukazała się w 1987 roku pod szyldem Go!, a zaprogramowali ją holenderscy bracia Ruud i Ernest Peske. Choć tytuł kojarzy się dziś z samochodami, sterujesz latającym dywanem — to gra akcji w orientalnym klimacie, w której lawirujesz między kolumnami i budynkami i walczysz ze wszystkim, co cię zaatakuje.

Najciekawszy jest system strzelania, bo gra oferuje dwa tryby i pozwala przełączać się między nimi w dowolnej chwili klawiszem ENTER. W trybie pojedynczym, oznaczonym literą S, rzucasz tylko do przodu. W trybie wielokierunkowym, oznaczonym literą M, przytrzymujesz przycisk ognia i kierunkiem decydujesz, dokąd poleci rzut — w górę, w dół czy do przodu. Instrukcja uczciwie dodaje, że tryb pojedynczy ułatwia grę, a wielokierunkowy służy do podbijania wyniku. To niezwykle szczery sposób wyjaśnienia różnicy między wygodą a skutecznością.

Jest też tryb magiczny: przytrzymaj przycisk ognia, wciśnij kierunek w lewo, a na kilka sekund stajesz się nietykalny. Kosztuje to dziesięć procent wytrzymałości, więc to prawdziwy hamulec bezpieczeństwa, a nie sposób na całą grę.

Przeciwnicy są stopniowani kolorami — im jaśniejszy wrogi dywan, tym groźniejszy. Ten prosty język wizualny bardzo pomaga, bo ekran szybko się zapełnia.

Fast 'n' Furious ma w ZXDB ocenę użytkowników bliską ośmiu na dziesięć przy kilkudziesięciu głosach, co jak na mniej znany tytuł jest bardzo dobrym wynikiem. Gracze najwyraźniej dobrze ją zapamiętali. Słabościami są krótki czas gry i niewielka różnorodność otoczenia. Na szybkie pół godziny zabawy wciąż jednak się sprawdza.