Deadline

Rok 1996, połowa dziewięćdziesiątych, i siedzę przed monitorem z klockowatą grafiką, gdzie pixelowy policyjny komandos czeka na moje polecenia. Deadline od Millennium Interactive pojawił się w czasach, gdy słowo SWAT kojarzyło się raczej z thrillerem filmowym niż z serią gier — a ta taktyczna strategia czasu rzeczywistego próbowała wycisnąć z tego wszystko, co się da.

Gracz dowodzi specjalną jednostką policji, a zadaniem jest planowanie i wykonywanie nalotów na terrorystów, sytuacje związane z zakładnikami i różne kryzysowe scenariusze. Otoczenie jest cywilne, przyziemne — bez science-fiction, bez fantasy. Tylko budynki, rozkłady pomieszczeń i nieprzyjemni ludzie w środku, których trzeba albo aresztować, albo zneutralizować. Na papierze dokładnie to, co powinna robić taktyczna gra z tamtej epoki.

Mechanika opiera się na podzieleniu zespołu na grupy i przydzielaniu zadań przed i podczas misji. Planowanie jest niezbędne — improwizacja zwykle Cię karze. Czas rzeczywisty dodaje presji, ale nie zawsze przyjemnie: interfejs jest typowo dziewięćdziesiątkowy, więc mało intuicyjny, a zanim zrozumiałeś, czego gra faktycznie chce, kilka misji przejechało Cię jak tramwaj. Projektowanie dźwięku i muzyka wydawały się solidne tamtymi czasy; Sound Blaster radziła sobie bez zastrzeżeń.

To, co Deadline utrzymuje w pamięci, to głównie poczucie luki rynkowej w tamtym czasie. Rainbow Six nie pojawi się przez kolejne dwa lata, a segment był wciąż w powijakach. Millennium trafiła zatem na gatunek w odpowiednim momencie — z wyjątkiem tego, że wykonanie było nierówne. Sztuczna inteligencja przeciwnika działała akceptowalnie, ale Twój własny zespół czasami zachowywał się z przekonaniem mokrego papieru. Grze brakowało trochę tego poliszu, który uczyniłby ją klasyką kultową zamiast osobliwości.

Dziś Deadline przyciąga głównie tych, którzy chcą doświadczyć, jak wyglądały strategie taktyczne przed Rainbow Six i SWAT nauczyły gatunek dobrych manier. To wykopaliska, a nie złote znalezisko — ale interesujące dla fanów gatunku i epoki. Graj w przeglądarce z cierpliwością i bez oczekiwania wypolerowanego nowoczesnego tytułu. Kontekst historyczny ratuje to bardziej niż sama gra.