Buck Rogers - Matrix Cubed

Ekran zmienia się na głos z przekłaźnika, a ja jestem znowu tam — w roku 2456, w kokpicie statku, gdzie decyzje padają szybko i gracze patrzą nerwowo na swoje punkty zdrowia. Buck Rogers: Matrix Cubed to drugi duet SSI na licencji marki, i jeśli myślisz, że to kolejna przyzwoita gra rozrywkowa — wpadłeś w pułapkę.

To klasyczne party RPG zbudowane w engine Gold Boxa, tym samym, który napędzał Forgotten Realms i Pool of Radiance. Akcja rozgrywa się w Układzie Słonecznym, gdzie człowieczeństwo walczy z intrygującymi rasami o władzę i zasoby. Ty tworzysz drużynę bohaterów — pilotów, inżynierów, medyków — i wspinasz się przez kampanię pełną starć taktycznych, dialogów w bazach i misji, które czują się jak przygoda z serii, nie jak gra zrobiona pod licencję.

Walka idzie tur po turze na siatce heksagonalnej. Każdy charakter ma swoje umiejętności, zasoby energii, ekwipunek. Ekran jest pełny informacji — czasami zdumiewająco obciążony, czasami zadziwająco przejrzysty. Sterujesz myszką lub klawiszem, a tempo jest powolne, przemyślane, jak należy. Problem w tym, że walki potrafią być powtarzalne, szczególnie w trzeciej godzinie grania, kiedy odkrywasz, że każde starcie to ta sama kombinacja ataków i czyszczenia mapy. Dyskietki trzeszczą przy ładowaniu — i wtedy zastanawiasz się, czy warta czekania.

Pamiętacie się tę grę, bo była jedną z ostatnich wielkich operacji tabletop-RPG na PC przed tym, zanim branża zwróciła się ku 3D i akcji. SSI wiedziała, co robi — nie próbowała być niczym więcej niż rozszerzeniem czegoś, co czytałeś w komiksach o Bucku. Dziś gra czuje się drewniana. Menu są zbyt wolne, tekst jest zbyt mały na współczesnych monitorach, a fizykę tur można przewidzieć już w drugiej misji.

Zagrasz ją dziś? Jeśli znasz Gold Box i się nie nudzisz, pewnie tak. Jeśli chcesz poczuć smak sci-fi RPG z epoki, kiedy taktyka była ważniejsza niż grafika, to Matrix Cubed ma coś do powiedzenia. Ale lepiej wcześniej sprawdź w emulatorze — nie każdy wytrzyma tempo i klimat, który dziś zaczyna się starzeć jak papier kanciasty.