Flight Unlimited

Als je voor het eerst in de cockpit van Flight Unlimited plaatsgrijpt, dringt het niet eens tot je door dat dit op een computer uit de jaren negentig draait. De graphics zijn niets bijzonders — getextureerde polygonen, hobbelig terrein — maar de manier waarop het vliegtuig door de ruimte beweegt, dat fysieke gevoel van vallen en manoeuvreren, het houdt je aandacht op de manier zoals een echte flight sim zou moeten.

Flight Unlimited is een serieuze flight simulator uit 1995 die je meerdere vliegtuigen en een open landschap vol luchtruim in handen geeft. Dit is geen arcadegame — je moet lift, bankhoek en correcte bochttechniek begrijpen. Zonder kennis van de basis van aeronautische fysica zul je als een steen naar beneden vallen.

De bediening steunt op het toetsenbord en is precies, maar genadeloos. Elke abrupte trekbeweging van de stick eindigt in oscillatie. Het vliegtuig reageert met realistische traagheid — de neus omhoog trekken en gas bijgeven betekent niet dat je vliegtuig onmiddellijk klimt. Het ontbreken van pedalen voor roerbeweging en een joystick is essentieel als je dit serieus wilt spelen. Voor piloten afkomstig uit flight sims in de stijl van MS Flight Simulator zal het te simpel zijn, maar voor de gemiddelde speler is het een grote stap van arcade naar iets echt fysisch.

Het spel bleef in het geheugen omdat het eigenwijzig weigerde water in te houden. Als Flight Unlimited had geprobeerd plezierig en gestroomlijnd te zijn, zou het zijn verdwenen. In plaats daarvan heeft het standgehouden — het is voor degenen die begrijpen dat een glas water geen maaltijd is en dat vliegen niet gewoon is voortduwen.

Staat het van vandaag de dag nog steeds goed? Alleen als je een joystick en geduld hebt. Zonder moderne randapparatuur zal de ervaring frustrerend zijn. Als je je de dagen wilt herinneren toen fysica in flight sims het eerste en laatste wat spelers leerden — hier is je game.