Rimworld

Stel je voor: een rechthoek met enkele eenvoudige geometrische vormen op je scherm, en je taak is om een paar pixelgeanimeerde wezens in leven te houden. Dat is de essentie van Rimworld in zijn originele vorm uit 1987 — een minimalistische koloniesimulatoren die eigenzinnig standhoudend tegen de huidige wereld.

Het is een op tekst gebaseerde koloniesimulatoren op een verre planeet. Je hebt een groep overlevenden die zich moeten zien te redden in een kunstmatige omgeving: honger, ziekte, verveling, verhoudingen met elkaar. Geen animaties, geen filmeffecten — alleen getallen, tekstbeschrijvingen en schematische voorstellingen van gebouwen en personages. Je doel is eenvoudig: bouw een functionerende gemeenschap en ontsnap uiteindelijk met een ruimteschip of voltooi een verrassend triviaal missie.

Je speelt het via menu's en commandoregels. Je klikt op individuele kolonisten, wijst hen taken toe, volgt hun behoeften in lijsten. Het is niet sexy of leuk in de klassieke zin — het is werk. Maar het is precies in die brutal duidelijke berekening dat de fascinatie ligt: elke beslissing heeft gevolgen. Te dicht bij de berg bouwen? Wezens arriveren. Voedsel niet veiligstellen? Hongersnood volgt. Mensen tot de dood toe laten werken en zij spiralen af in depressie. Het spel schreeuwt niet naar je wat je moet doen — het toont je gewoon wat er gebeurde.

Deze Rimworld had nooit de zelfbewuste presentatie van zijn beroemdere opvolger uit 2018. Het is pure mechanica, zonder verhalen en zonder dramatische gebeurtenissen. Verveling kan een tijdje optreden, maar dan realiseer je je dat je twaalf eenheden graan en een paard hebt voortgebracht. En dat was alles. Het spel had een legendarische status kunnen bereiken, maar werd vergeten, en pas na dertig jaar kreeg de naam Rimworld nieuw leven onder een volledig ander gezicht.

Vandaag kan het alleen als historische curiositeit worden gevonden. Het is geen slechte werk, maar een archiefdocument uit een tijd waarin simulator waarheid op papier en slechte graphics betekende, en waarin plezier bestond uit het zien van je nederzetting ofwel geboren worden ofwel zelfmoord plegen. Wie ervaringen wil hebben hoe het allemaal begon, zal het in een browser proberen — maar ik zeg niet dat je het lang speelt.