Mój kolega ją miał, ja nie. Rok 1993, on siedzi przy komputerze, a ja stoję za nim i patrzę na ciemne lasy i mgliste doliny na ekranie. Właśnie tak po raz pierwszy spotkałem Veil of Darkness — i ta zazdrość była całkowicie uzasadniona.

Gra od Event Horizon Software wrzuca cię w rolę pilota, którego samolot rozbija się gdzieś w Transylwanii. Katastrofa nie jest przypadkiem — stoi za nią wampir, który rządzi całą doliną, i wyraźnie nie ceni nieanonsowanych gości. Jesteś uwięziony w izolowanej społeczności bez żadnej drogi wyjścia, aż odkryjesz, co się naprawdę dzieje. Klasyczna gotycka horrorowa przygodówka z jasnym celem: odkryć sekret wampira, zanim on odkryje twój.

To przygodówka typu point-and-click z inwentarzem, dialogami i mnóstwem eksploracji. Świat jest pełen postaci z własnymi historiami, przedmiotów do zbierania i zagadek, które mają sens w kontekście — żadnych surrealistycznych kombinacji kiełbasy z maszynką do kawy. Dużą część roboty wykonuje atmosfera: nocna sceneria, ciemna muzyka i wizualia, które naprawdę wzbudzały respekt w 1993 roku. Gra miała grafikę VGA, która jak na tamte standardy wyglądała bogato, a strona audiowizualna broni się dziś lepiej, niż można by się spodziewać.

Co postarzało się mniej elegancko, to okazjonalna niejasność — gra nie zawsze pokazuje jasno, że przegapiłeś ważny przedmiot albo dialog, a zablokowanie się bez poradnika było w dziewięćdziesiątych standardem, choć dziś trochę uwiera. Tempo jest wolniejsze, świat nie jest ogromny, ale jest gęsty. Każdy, kto oczekiwał akcji, był wtedy i jest teraz rozczarowany. Każdy, kto przyszedł po historię i atmosferę, wyszedł usatysfakcjonowany.

Veil of Darkness jest dla tych, którzy potrafią docenić przygodówkę budowaną na nastroju i światotworzeniu, a nie na szybkości. Jeśli lubisz gotycką estetykę, wampirzy folklor i powoli rozwijającą się historię osadzoną we mglistej Transylwanii, to jest dzieło, które zostanie w pamięci. Dziś możesz zagrać w nią w przeglądarce przez emulatory oparte na DOSBoksie bez instalacji — i wciąż jest to warte spędzenia popołudnia.