Strip Game

W momencie, gdy wczytujesz Strip Game na swoim Spectrum, zdajesz sobie sprawę, że nazwa nie jest żadnym gimmickiem — jest dosłowna. To nie żadna pikantna przygoda; to odarta do kości gra karciana, w której jedyne, co jest zdejmowane, to twoja godność, ręka po ręce.

Zasada nie mogłaby być prostsza: ty i komputer dobieracie karty, wyższa wygrywa. Przegrasz, i figura ASCII na ekranie stopniowo zrzuca piksele ubrania. Wygrasz, i ona robi to samo — to jedyna litość, jaką gra oferuje. To poker, gdzie wyższa karta wygrywa, tylko bez pokera, bez strategii, bez niczego oprócz prawdopodobieństwa i powolnego pełznięcia nieuchronności. Według standardów Spectrum z 1988 roku to przechodziło za humor dla dorosłych — elektroniczny ekwiwalent dowcipu, który wujek opowiadał przy wigilijnym stole.

Nie ma tu żadnej prawdziwej rozgrywki, tylko przypadkowość przebrana za rozrywkę. Każda runda trwa sekundy. Wciskasz klawisz, komputer dobiera kartę, ktoś wygrywa. Grafika to kanciaste figurki z kresek, które nikogo nie obrażą, bo ledwie kwalifikują się jako figurki. Dźwięk to typowy dla Spectrum zestaw bipów, zupełnie niezapomniany w złym sensie. Nie podejmujesz decyzji; patrzysz, jak pięćdziesiąt razy rzuca się monetą i udajesz, że to gra.

Co trzyma Strip Game przed całkowitym zapomnieniem, to to, że uchwyciła coś naprawdę dziwnego we wczesnym komputerowym graniu — przepaść między tym, co mogła pokazać technologia, a tym, co twórcy uważali za sprytne. Nie jest dobra. Ledwie działa. Ale istnieje jako dziwny artefakt, przypomnienie, że ktoś w połowie lat osiemdziesiątych pomyślał "a co jeśli zrobimy grę, w której przegrywasz w karty i patrzysz, jak figurka z kresek się rozbiera?" i naprawdę to zbudował.

Dziś nie ma powodu grać w to, jeśli nie interesuje cię archeologicznie, jak zestarzał się humor w grach. Nowość wyparowała już do 1990 roku. Sama gra nie daje żadnego zaangażowania — brak strategii, brak umiejętności, tylko dekoracja na generatorze liczb losowych. Jeśli chcesz nostalgii, w porządku, wykop to w emulatorze. Jeśli chcesz prawdziwej gry, znajdź dosłownie coś innego z tamtej ery. Strip Game zużyło całą swoją energię na koncept i zapomniało dołączyć część gry.