Pearl Harbor

Kiedy uruchomiła się sekwencja otwarcia Pearl Harbor, czułem się jak siedziałem w szklanych kokpicie lecąc na medal bez żadnego przygotowania. Ta gra z 1988 roku od nieznanego dewelopera MS-DOS nie oferuje żadnego wspomagania — jesteś w kokpicie, masz joystick lub klawiaturę, i lepiej aby ci się latało.

To symulator lotu osadzony w historycznej Bitwie o Pearl Harbor. Twoją maszyną jest amerykański myśliwiec, a twój cel jest krystalicznie jasny — bronić bazy lub eskortować samoloty. Grafika jest prymitywna, mozaika pikseli w monochromatycznych kolorach, która ledwie sugeruje krajobraz. Dachy budynków to kwadraty, samoloty wyglądają jak krzyże. Jeśli jesteś przyzwyczajony do czegoś takiego jak Flight Simulator, ambicje graficzne tutaj będą rozczarowujące.

Sterowanie jest jednak rozsądne — klasyczna mechanika lotów PC bez zbędnych zawirowań. Latasz, szukasz Japończyków i strzelasz. Fizyka nie jest twoją przyjaciółką a świadomość przestrzenna nie jest prosta. Odkryjesz, że wykonanie zwykłego lotu, utrzymanie wysokości i celowanie w cel wszystko na raz to nie kwestia minut. Jest w tym archaicznym oporem pewna atrakcyjność — brak autopilota, brak trybu parkowania, tylko ty i twój nieposkromiony samolot.

Pearl Harbor żyje w pamięci raczej jako ciekawostka niż jako klasyka. W czasach, gdy symulatoryów lotów pędziły zawartość i łatwość użytkowania, ta gra wybrała czysto pedagogiczne podejście — opanuj to lub utoniesz. Dzisiaj postrzegamy to jako zbyt surowe, zbyt prymitywne i zbyt niemiłosierdzwe. Nie ma powodu aby je chwalić, ale było grane, starzy wyjadacze ją pamiętają, i to jest warte zanotowania.

Jeśli chcesz poczuć jak się latało w latach dziewięćdziesiątych na PC — oto twoja szansa. Nie będziesz w tym pięknie, ale frustacja będzie autentyczna.