Area 51

Midway Games wydało Area 51 w 1996 roku jako automatową strzelankę na pistolet świetlny. Gracz przemieszcza się po ustalonej ścieżce i strzela do tego, co się pojawi; ruch nie jest pod jego kontrolą. Gry zbudowane w ten sposób nazywa się strzelankami szynowymi i w połowie lat dziewięćdziesiątych należały do najlepiej zarabiających na salonach gier.

Techniczny znak rozpoznawczy to tutaj zdigitalizowani aktorzy. Postacie nie są rysowane ani modelowane, ale nakręcone kamerą i przekonwertowane do gry, co daje jej charakterystyczny, ziarnisty, filmowy wygląd. Takie podejście było typowe dla Midway i dla całej epoki — w czasach, gdy modele poligonalne wciąż wyglądały kanciasto, przechwycone wideo odczytywano jako krok w stronę realizmu.

Tematyka złapała falę popkultury w jej szczytowym momencie. Tajna instalacja wojskowa, kosmici i rządowa zmowa milczenia to było dokładnie to, na co publiczność 1996 roku była przygotowana, w epoce The X-Files i powszechnego mainstreamowego zainteresowania teoriami spiskowymi.

Mechanicznie format szynowy stawia wszystko na celność i szybkość, a nie na taktykę. O powodzeniu próby decyduje czas reakcji, zarządzanie amunicją i trafienie celu, zanim on odpowie ogniem. W automacie to działało wyśmienicie, bo krzywa trudności była wykalibrowana tak, by regularnie pokonywać gracza i skłaniać go do wrzucenia kolejnej monety.

Tutaj działa prosto w przeglądarce. Celowanie będzie odczuwalne inaczej bez fizycznego pistoletu świetlnego, bo cały projekt wejścia zakładał jego obecność, ale tempo, trudność i estetyka epoki przechodzą tę zmianę bez szwanku.