A-10 Tank Killer

Kiedy po raz pierwszy usiadłem do A-10 Tank Killer, spodziewałem się przeciętnego symulatora wojskowego. Zamiast tego dostałem cios w twarz — i to wcale nie dymny. Amerykański MQ-1 Predator jeszcze nie wzbił się w powietrze, a tutaj w 1989 roku była ta gra jako komputerowa obietnica przyszłości wojen powietrznych.

A-10 Tank Killer to symulator wojskowy, w którym pilotują legendarny amerykański samolot szturmowy A-10 Thunderbolt II i bombardują sowieckie czołgi na wirtualnym polu bitwy. Podstawowa misja: nurkuj w dół, znajdź i zniszcz cele naziemne, wróć cały. Nic skomplikowanego, jeśli masz cierpliwość i lubisz czytać mapy. Gra pochodzi z czasów, gdy trzy dyskietki i zdrowy sumienie projektanta wystarczały na coś takiego.

Latanie tymi pixelowymi maszynami uczy się kilka minut. Jesteś w kokpicie, widzisz bank okien, kontrolujesz ciąg, klapy i strzelanie. Radar pokazuje ci, gdzie są cele — mam na myśli czołgi. Najlepsze? Dźwięki. Kiedy puszczasz działko rotacyjne GAU-8, komputer renderuje to jak drukarka wyrzucająca papier — a mimo to czujesz moc czegoś rzeczywistego. Fizyka lotu jest uproszczona, co nie jest wadą, raczej uznaniem tego, do czego miał zdolność komputer z 1989 roku.

Czas dawno go przeszedł. Grafika jest płaska, design misji powtarza się jak guma do żucia, a przyznam — w dzisiejszych ultrarealizmowych symulatorach A-10 Tank Killer jest śmieszny. Ale w historii lotnictwa komputerowego ten kawałek ma znaczenie. Ustanowił standard, dzięki któremu później DCS World czy rzeczywisty sprzęt symulacyjny mogły osiągnąć to, co słuszne. Twórcy wiedzieli, co robią.

Kiedy uruchamiasz go w przeglądarce przez emulator, to nie czysta zabawa — to podręcznik. Uczysz się czytać przyrządy lotnicze, co oznaczają przechył i wysokość, dlaczego bombardowanie zawsze wykonuje się w ten sam sposób. A kiedy nagle uda ci się doskonały przejazd i wysadzisz w powietrze ćwierć bazy, nie możesz się nie uśmiechnąć. To uczucie nie pochodzi z gładkiego, nowego interfejsu. Przychodzi z mozolami starego mistrza.