Peppers Adventures in Time

Jaar 1993, Sierra On-Line. Die naam betekende toen één ding: avonturen die je zouden doden, je naar het begin terugsturen, en je afvragen waarom je het nog een keer probeert. Maar Peppers Adventures in Time is een ander beest — geen duistere thriller, geen ruimte-opera, maar een educatief avontuur voor kinderen met tijdreizen dat op de een of andere manier nog steeds speelbaar bleef zelfs als je ouder dan tien was en je schaamde om het toe te geven.

Het hoofdpersonage Pepper is een nieuwsgierig meisje met een hond en een berucht schattig onvermogen om iets met rust te laten. Haar pit bull met wenkbrauwen als Groucho Marx is precies het soort detail dat Sierra in de jaren negentig adoreerde — absurd, maar op de een of andere manier werkt het. Het plot katapulteert hen beiden naar koloniaal Amerika, waar een rare gast de geschiedenis zo in de war heeft gebracht dat alles niet zo uitwikkelt als het zou moeten. Pepper moet de schade herstellen. En onderweg iets leren over Benjamin Franklin en het leven in Pennsylvania uit die tijd. Sierra stopte het er zo in dat het onderwijs niet onmiddellijk opviel.

De bediening is klassiek Sierra point-and-click van toen de studio overging van commandoregel naar puur muisinterface. De wereld is verdeeld in schermen, je kunt op objecten en karakters klikken, dialogen onthullen zowel verhaal als historische details. Het spel haalt zijn neus niet op of dramatiseert elk stukje informatie — feiten ontstaan eenvoudig uit waarmee Pepper te maken heeft. De moeilijkheidsgraad is afgestemd op jongere spelers, dus hardcoreavonturiers zullen niet lijden, maar zullen ook niet zegevieren.

Wat houdt het spel vandaag de dag gaande? Vooral dat Sierra het niet maakte als een puur onderwijsmiddel, maar als een echt avontuur met een scenario en karakters. Pepper is geen saaie mal — zij heeft persoonlijkheid, en de hond is meer dan alleen decoratie. De graphics in EGA/VGA-stijl zijn redelijk oud geworden — kleuren zijn verzadigd, omgevingen zijn leesbaar. De stem en animatie in de intro kraken wat, maar in 1993 was dat boven de standaard. Wat echt slecht is oud geworden is het tempo — sommige bewegingssequenties en herhaalde dialogen slepen op een manier die niet charmant zal lijken voor de huidige speler.

Wie zal het spel vandaag genieten? Vooral degenen met kinderen van acht tot twaalf jaar die hen willen laten zien dat computerspellen bestonden vóór Fortnite. En dan zijn er de nostalgici die hun tanden hebben geslepen op Sierra en willen zien hoe de studio een genre zonder bloed en mysteries aanpakte. Peppers Adventures draait zonder problemen in een browser via DOSBox-emulatie, en een uur ermee gaat verrassend snel voorbij — zeker als je minstens een beetje interesse hebt in de geschiedenis van koloniaal Amerika.