UFO: Enemy Unknown

UFO: Enemy Unknown — in Noord-Amerika uitgebracht als X-COM: UFO Defense — landde in 1993 en blijft een van de invloedrijkste strategiegames ooit gemaakt. Ontworpen door Julian Gollop en uitgegeven door MicroProse, versmolt het twee heel verschillende games tot één naadloos geheel. Op de geoscape beheer je een geheime internationale organisatie die de aarde verdedigt tegen een buitenaardse invasie: bases bouwen, onderzoek financieren, ufo's onderscheppen en jongleren met een permanent gespannen budget terwijl nerveuze regeringen dreigen hun steun in te trekken.

Wanneer een vaartuig wordt neergehaald of een terreurlocatie verschijnt, dompelt de game je onder in gespannen turn-based tactische gevechten. Hier rukt je team van soldaten op over een in mist gehulde kaart, tijdseenheden uitgevend om te bewegen, richten en vuren, zonder ooit te weten waar de aliens op de loer liggen. De geniale toets is dat je troepen kwetsbaar en permanent zijn — een groentje kan door één enkel reactieschot worden neergemaaid, en een veteraan die je door een dozijn missies hebt gekoesterd, kan net zo gemakkelijk sterven, wat elk vuurgevecht echt gewicht geeft. Buitgemaakte alien-technologie en lijken voeden een onderzoeksboom die het tij langzaam doet keren.

Die cyclus van angst, verlies en zwaarbevochten escalatie is de reden dat de game vandaag de dag nog steeds gespeeld en nagemaakt wordt. De moeilijkheidsgraad is berucht steil en af en toe oneerlijk, en de interface toont zijn leeftijd, maar het kernontwerp is bijna tijdloos. De veelgeprezen Firaxis-reboot uit 2012 is een directe afstammeling, maar puristen betogen nog steeds dat het open basisbeheer en de brute scherpte van het origineel nooit helemaal geëvenaard zijn. Het is een echte hoeksteen van het genre.