Έτος 1993, Sierra On-Line. Το όνομα αυτό σήμαινε ένα πράγμα τότε: περιπέτειες που θα σε σκότωναν, θα σε έστελναν στην αρχή, και θα σε άφηναν να αναρωτιέσαι γιατί προσπαθείς καν. Αλλά το Peppers Adventures in Time είναι διαφορετικό — όχι ένα σκοτεινό θρίλερ, όχι ένα διαστημικό όπερα, αλλά μια εκπαιδευτική περιπέτεια για παιδιά με ταξίδια στο χρόνο που κατάφερε να παραμείνει παιγνίσιμο ακόμα και όταν ήσουν άνω των δέκα ετών και πολύ ντροπαλός να το παραδεχτείς.

Η πρωταγωνίστρια Pepper είναι ένα περίεργο κορίτσι με έναν σκύλο και μια περίφημη χαριτωμένη αδυναμία να αφήσει οτιδήποτε ήσυχο. Το pit bull της με τα φρύδια σαν του Groucho Marx είναι ακριβώς το είδος λεπτομέρειας που λάτρευε η Sierra τη δεκαετία του ενενήντα — παράλογο, αλλά κάπως δουλεύει. Το όπλο της ιστορίας τους ρίχνει και στους δύο στην αποικιακή Αμερική, όπου κάποιος περίεργος έχει μπερδέψει την ιστορία ώστε τα πράγματα να μην αναπτύσσονται όπως θα έπρεπε. Η Pepper πρέπει να διορθώσει τη ζημιά. Και κατά τη διαδρομή, να μάθει λίγα πράγματα για τον Benjamin Franklin και τη ζωή στην Πενσυλβάνια εκείνης της εποχής. Η Sierra το έτυλιξε έτσι ώστε η εκπαίδευση να μην ήταν προφανής με την πρώτη ματιά.
Τα χειριστήρια είναι το κλασικό point-and-click της Sierra από την εποχή που το στούντιο μετακινούνταν από τη γραμμή εντολών στην καθαρή διεπαφή του ποντικιού. Ο κόσμος χωρίζεται σε οθόνες, μπορείς να κάνεις κλικ σε αντικείμενα και χαρακτήρες, οι διάλογοι αποκαλύπτουν τόσο την ιστορία όσο και ιστορικές λεπτομέρειες. Το παιχνίδι δεν κάνει σαρκασμό ούτε δραματοποιεί κάθε κομμάτι πληροφοριών — τα γεγονότα απλώς προκύπτουν από αυτό που ασχολείται η Pepper. Η δυσκολία είναι ρυθμισμένη για νεότερους παίκτες, έτσι οι σκληροί περιπετειώτες δεν θα υποφέρουν, αλλά δεν θα νικήσουν ούτε.

Τι κρατάει το παιχνίδι ζωντανό ακόμα και σήμερα; Κυρίως ότι η Sierra δεν το έκανε καθαρά εκπαιδευτικό εργαλείο, αλλά μια πραγματική περιπέτεια με σενάριο και χαρακτήρες. Η Pepper δεν είναι ένα άχρωμο πρότυπο — έχει προσωπικότητα, και ο σκύλος είναι περισσότερο από απλή διακόσμηση. Τα γραφικά σε στυλ EGA/VGA γήρανσαν αξιοπρεπώς — τα χρώματα είναι κορεσμένα, τα περιβάλλοντα είναι ευανάγνωστα. Η φωνή και η κινούμενη εικόνα στο εισαγωγικό μέρος τσιρίζουν λίγο, αλλά το 1993 ήταν πάνω από το πρότυπο. Αυτό που γήρανσε πραγματικά άσχημα είναι ο ρυθμός — ορισμένες ακολουθίες κίνησης και επαναλαμβανόμενες διάλογοι σέρνονται με τρόπο που δεν θα φαίνεται γοητευτικό στον σημερινό παίκτη.

Ποιος θα απολαύσει το παιχνίδι σήμερα; Κυρίως εκείνοι που έχουν παιδιά ηλικίας οκτώ έως δώδεκα ετών και θέλουν να τους δείξουν ότι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια υπήρχαν πριν από το Fortnite. Και μετά υπάρχουν οι νοσταλγοί που μεγάλωσαν με τη Sierra και θέλουν να δουν πώς χειρίστηκε το στούντιο ένα είδος χωρίς αίμα και μυστήρια. Το Peppers Adventures in Time τρέχει χωρίς κανένα πρόβλημα σε ένα πρόγραμμα περιήγησης μέσω DOSBox emulation, και μια ώρα μαζί του περνάει εκπληκτικά γρήγορα — ειδικά αν σας ενδιαφέρει ένα κομμάτι η ιστορία της αποικιακής Αμερικής.