Frontier - First Encounters

Χρονιά 1995, το Frontier: First Encounters κάθεται στο τραπέζι και ξοδεύω τις επόμενες έξι ώρες προσπαθώντας να απογειωθώ από την προσγείωση χωρίς να συντρίψω το σκάφος μου στο ταβάνι του hangar. Το τρίτο μέρος της σειράς Elite — ανόητα μετονομασμένο σε "Elite 3" στην τσεχική αγορά εκείνη την εποχή — ήταν ένας από τους πιο φιλόδοξους space simulators που υπήρχαν τότε. Δυστυχώς, και ένας από τους πιο επώδυνα κυκλοφορημένους.

Το First Encounters ακολουθεί το Frontier: Elite II από το 1993 και παραμένει πιστό στην ίδια φιλοσοφία: άπειρο γαλαξία, ελεύθερη κίνηση, καμία σταθερή ιστορία που σε τραβά από τη μύτη. Κάθεσαι στο κόκπιτ, παίρνεις ένα σκάφος, και ολόκληρο το σύμπαν είναι το πρόβλημά σου. Θέλεις να κάνεις εμπόριο, να μεταφέρεις επιβάτες, να κυνηγήσεις επιβάλλοντες, να εξορύξεις αστεροειδείς, ή απλώς να περιπλανηθείς από σύστημα σε σύστημα; Εσύ αποφασίζεις. Το παιχνίδι δεν θα σου δώσει ένα quest log. Θα σου δώσει φυσική και οικονομικά.

Οι μηχανικές είναι ακατέργαστες και ανίλεες. Η Νευτώνεια φυσική σημαίνει ότι πράγματι πρέπει να φρενάρεις με το σκάφος σου, ή θα ξεπεράσεις το στόχο σου σαν μια πέτρα. Το autopilot βοηθά, αλλά η αξιοπιστία της παλαιότερης έκδοσης του παιχνιδιού — που κυκλοφόρησε με σοβαρά bugs — θα μπορούσε να χαλάσει ακόμα και τις πιο ήρεμες ευθυγραμμίσεις προσγείωσης. Η ακολουθία docking είναι ένα μίγμα συγκέντρωσης και προσευχής. Οι μάχες είναι γρήγορες και ανίλεες. Όποιος περίμενε ένα arcade shooter είχε ήδη επιστρέψει το κουτί πριν από το δείπνο.

Ό,τι θυμάμαι πιο ζωντανά για το First Encounters δεν είναι κάποια συγκεκριμένη αποστολή. Είναι το αίσθημα κενότητας ανάμεσα στα αστέρια — άλμα στο hyperspace, σιωπή, και στη συνέχεια ένα νέο σύστημα στο radar. Το 1995, κανείς άλλος δεν προσέφερε τίποτα σε αυτή την κλίμακα. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε ημιτελές, δυστυχώς: η GameTek πίεζε για κυκλοφορία, ο κώδικας ήταν ασταθής, και οι παίκτες ουσιαστικά πήραν μια beta έκδοση. Ο developer David Braben δεν το διαψεύδισε ποτέ πλήρως. Τα patches βελτίωσαν τα πράγματα, αλλά η φήμη ήταν χαλασμένη.

Σήμερα το παιχνίδι ταιριάζει σε έναν συγκεκριμένο τύπο ατόμου — κάποιον που θέλει να βιώσει από πού προέρχεται το DNA παιχνιδιών όπως το Elite Dangerous, και που έχει υπομονή για μια陡η καμπύλη μάθησης χωρίς tutorials. Μπορείς να το τρέξεις στο πρόγραμμα περιήγησής σου μέσω DOSBox emulation χωρίς πολλές δυσκολίες. Απλώς περίμενε να ξοδέψεις την πρώτη ώρα διαβάζοντας το manual και τη δεύτερη καταλαβαίνοντας γιατί η τελωνειακή περιπολία σου εξαφάνισε. Αυτό έρχεται με το έδαφος.