Harrier Attack

Το Harrier Attack είναι ένα από εκείνα τα παιχνίδια που σε πετάνε κατευθείαν στη δράση χωρίς περιστροφές. Ανεβαίνεις στο κοκπίτ ενός Harrier, απογειώνεσαι από το αεροπλανοφόρο και σου μένουν λίγα λεπτά για να φτάσεις στο εχθρικό νησί, να το γδύσεις από όπλα και να γυρίσεις πίσω. Αν δεν καταφέρεις, είσαι νεκρός.

Η Durell Software το 1983 ήξερε τι ήθελε — ένα παιχνίδι που παίζεται με το ένα χέρι και σε κρατάει συγκεντρωμένο. Ο χάρτης σπρώχνεται δεξιά ενώ εσύ προσπαθείς να κρατηθείς στην οθόνη, να αποφύγεις τα χειροβομβίδα που βρέχουν από παντού και να πατήσεις τα σωστά κουμπιά στη σωστή στιγμή. Δεν έχεις άπειρη καύσιμα, δεν έχεις άπειρα όπλα. Κάθε κίνηση μετράει. Ο έλεγχος είναι άμεσος και απτός — αν κάνεις λάθος, το ξέρεις αμέσως.

Αυτό που κάνει το Harrier Attack να σηκώνεται από τα υπόλοιπα είναι η αίσθηση της πίεσης. Δεν είναι σκοπός να παίξεις και να ηρεμήσεις. Είναι σκοπός να επιβιώσεις. Τα γραφικά του Commodore 64 είναι απλά — μαύρο θαλάσσιο φόντο, λιτά sprites, μια σταυροειδή στόχευση που παραμένει στο κέντρο της οθόνης. Δεν δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει. Προσπαθεί να απογειώσει το παιχνίδι.

Το Harrier Attack δεν έγινε ποτέ κλασικό που μιλάνε οι άνθρωποι, αλλά ήταν ακριβώς το είδος του παιχνιδιού που χρειαζόταν η Durell για να αποδείξει ότι ήταν σε θέση να κάνει σκληρά, εστιασμένα παιχνίδια δράσης. Τριάντα χρόνια αργότερα, η μηχανική του δεν έχει γίνει αναχρονιστική, απλώς έχει γίνει πολύ δύσκολη για όποιον δεν έχει συνηθίσει τους κανόνες της εποχής.

Αν θέλεις να νιώσεις τι σήμαινε να παίζεις απλά παιχνίδια δράσης χωρίς δικτυακή σύνδεση και χωρίς αποθήκευση, αυτό είναι το παιχνίδι. Παίζεται, χάνεσαι, ξεκινάς από την αρχή. Χωρίς παράπονα.