Rimworld

Φαντάσου ένα ορθογώνιο με μερικά από τα πιο απλά γεωμετρικά σχήματα στην οθόνη σου, και το καθήκον σου να κρατάς ζωντανά μερικά pixelated πλάσματα που κινούνται μέσα σε αυτό. Αυτή είναι η ουσία του Rimworld στην αρχική του μορφή του 1987 — ένας ελαχιστικός προσομοιωτής αποικίας που επιμένει να πυροβολεί κατά του σημερινού κόσμου.

Είναι ένας προσομοιωτής αποικίας βασισμένος σε κείμενο σε κάποιον μακρινό πλανήτη. Έχεις μια ομάδα επιζώντων που πρέπει να αντιμετωπίσουν ένα κατασκευασμένο περιβάλλον: πείνα, ασθένεια, ανία, σχέσεις μεταξύ τους. Χωρίς κινούμενα σχέδια, χωρίς κινηματογραφικά εφέ — απλώς αριθμοί, περιγραφές κειμένου και σχηματικές αναπαραστάσεις κτιρίων και χαρακτήρων. Ο στόχος σου είναι απλός: κτίσε μια λειτουργική κοινότητα και τελικά δραπέτευσε με ένα διαστημόπλοιο ή ολοκλήρωσε κάποιο εκπληκτικά τετριμμένο αποστολή.

Το παίζεις μέσω μενού και γραμμών εντολών. Κάνεις κλικ σε μεμονωμένους αποίκους, τους ανατίθεις εργασίες, παρακολουθείς τις ανάγκες τους σε λίστες. Δεν είναι σέξι ή διασκεδαστικό με την κλασική έννοια — είναι δουλειά. Αλλά είναι ακριβώς σε εκείνον τον βάναυσα σαφή υπολογισμό που βρίσκεται η γοητεία: κάθε απόφαση έχει συνέπειες. Κτίσεις πολύ κοντά στο βουνό; Πλάσματα φτάνουν. Δεν ασφαλίζεις τροφή; Ξεσπά η πείνα. Εργάζεις ανθρώπους μέχρι θανάτου και βουλιάζουν σε κατάθλιψη. Το παιχνίδι δεν σου φωνάζει τι να κάνεις — απλώς σου δείχνει τι συνέβη.

Αυτό το Rimworld δεν είχε ποτέ την αυτοσύνειδη παρουσίαση του πιο διάσημου διάδοχού του από το 2018. Είναι καθαρό μηχανισμό, χωρίς ιστορίες και χωρίς δραματικά γεγονότα. Η ανία μπορεί να εγκατασταθεί για λίγο καιρό, αλλά μετά συνειδητοποιείς ότι κατάφερες να παράγεις δώδεκα μονάδες σιταριού και ένα άλογο. Και αυτό ήταν όλα. Το παιχνίδι είχε την ευκαιρία να γίνει θρύλος, αλλά ξεχάστηκε, και μόνο μετά από τριάντα χρόνια το όνομα Rimworld ζωντάνεψε με ένα εντελώς νέο πρόσωπο.

Σήμερα μπορεί να βρεθεί μόνο ως ιστορική περιέργεια. Δεν είναι μια κακή δουλειά, αλλά ένα αρχειακό ντοκουμέντο μιας εποχής όπου ο προσομοιωτής σήμαινε αλήθεια στο χαρτί και φτωχά γραφικά, και όπου το fun αποτελούνταν από το να παρακολουθείς την ανάπτυξη ή τον αυτο-καταστροφή του θέρετρου σου. Όσοι ενδιαφέρονται να κατανοήσουν πώς ξεκίνησε όλα θα το δοκιμάσουν σε ένα πρόγραμμα περιήγησης — αλλά δεν λέω ότι θα το παίξεις για πολύ καιρό.