Legacy of the Ancients

Naprawdę nie lubię mówić źle, ale ta gra zdecydowanie okazała się dla mnie zła. W recenzji Buck Rogers: Countdown to Doomsday tego dnia dowiaduję się, że to pierwsza gra RPG osadzona w przyszłości zamiast w średniowiecznym świecie fantasy. To dziedzictwo starych narodów źle mi się kojarzy i wcale mi to nie przeszkadza.

To lekkie RPG z minigrami w grze, z zadaniami do ukończenia i specjalną linią czasu. Powiedzmy, że osadzone jest w szerszych ramach.

Zostajesz powitany w Muzeum Tarmalon. Kustosz muzeum pozwala ci obejrzeć tylko niektóre eksponaty i musisz zgromadzić wystarczające doświadczenie (i znaleźć odpowiednie monety), by obejrzeć resztę.

A gdzie znaleźć monety w środku muzeum?

Cóż, możesz wchodzić w interakcję z eksponatami i to jest funkcja później wykorzystana w Waxworks - musisz wejść do eksponatu i rozwiązać tam całe swoje zadanie, zanim będziesz mógł ruszyć dalej.

W innych miejscach dostajesz inną perspektywę (z pierwszej osoby - poruszanie się przez tunel, pełny widok z góry na wioskę czy dziką okolicę).

Nie ma przedmiotów umiejętności do zdobycia; zamiast tego musisz pracować nad swoimi zdolnościami, opanowując określone części. Na przykład, jeśli chcesz rozwinąć inteligencję, musisz poradzić sobie z Kamieniami Mądrości.

Oczywiście napotykasz też wrogów. Może to się zdarzyć w lochach (a jest ich kilka) lub na otwartym polu, przemieszczając się z jednej wioski do drugiej. System walki nie jest zbyt zawiły, więc walka jest zbyt uproszczona, przez co prawdopodobnie nie przypadnie do gustu bardziej doświadczonym graczom RPG. Rzucanie zaklęć też nie jest zbyt złożone, ale stworzenia nie reagują tak samo na te same zaklęcia, więc jest tu jakaś forma taktyki. I pamiętaj, że nie każdego wroga, którego spotkasz, musisz zwalczyć. Czasem natrafiasz na ludzi sprzedających towary, a czasem będziesz mógł uniknąć konfrontacji (co może być dobrym pomysłem).

Ale rzecz, którą musisz ukończyć, aby wykonać zadanie (a tym samym eksponat), leży w najciemniejszych, najtrudniej dostępnych częściach lochów i musisz przebić się przez swoją drogę.

Sama gra to unikalna mieszanka futurystycznej (jesteś w muzeum w kosmosie w przyszłości) i historycznej (obca rasa zbudowała muzeum i musisz przebrnąć przez tajemnicę ich przeszłości) fabuły z ciekawym, choć niezbyt zapierającym dech w piersiach obrazem. Wyglądało to więc znacznie lepiej jak na rok 1989, ale to przykład gry, która ceniła sobie treść o wiele bardziej niż wygląd.