1993, ik ben tien jaar oud, en een rups kruipt over een tak op mijn monitor. Het is geen bug. Het is het hele punt van het spel.

Creepers van Destiny Software Productions is een logica-puzzelspel waarbij je kleine rupsen — climbers — verzorgt en je taak is om elk exemplaar veilig door de metamorfose naar een vlinder te begeleiden. Niets meer, niets minder. De setting is allercharmant en schattig, het doel eenvoudig, maar het pad ernaartoe vereist nadenken.
Het spel draait om het op de juiste plaatsen bouwen van obstakels en gereedschappen voordat de climber aan zijn reis begint. Dan kijk je gewoon toe. De rups beweegt zelf, reageert op wat je hebt voorbereid, en bereikt een pop-stadium of niet. Het is een directe neef van het genre dat The Incredible Machine destijds beroemd maakte — spellen gebouwd op fysieke oorzaak-en-gevolg ketens. Maar Creepers richt zich meer op ontspanning en minder op complexiteit. De Professor die advies geeft wanneer je vastzit is een handig hulpmiddel voor jongere spelers, geen kruk voor volwassenen.

Wat vandaag de dag nog steeds werkt is die basisloop: opzetten, runnen, kijken. Kleine tevredenheid wanneer het meteen goed gaat. Grotere tevredenheid wanneer je het een derde keer probeert en eindelijk ontdekt waar je fout ging. De graphics zijn acceptabel voor 1993 — kleurrijk, schoon, zonder onnodige ruis. De Sound Blaster-muziek zal waarschijnlijk niemand uit zijn stoel verschrikken of eraan vastlijmen. Waar het spel echter is verouderd, is het tempo. Als je snelle reactie en de mogelijkheid om sneller te gaan verwacht, zit je langer dan je wilt toe te kijken hoe een pixelrups in slakkengang voortbeweegt.

Vandaag past Creepers vooral bij degenen die logicaspellen aan een kind willen introduceren zonder ze af te schrikken met complexiteit meteen. Of bij ons die onszelf willen herinneren hoe pc-gaming eruitzag uit een era waarin een "kinderspel" nog echt een puzzel betekende, niet alleen knoppen mashing. In je browser is het een comfortabele outing van een half uur — geen installatie, geen drivers, alleen jij, de rups, en geduld.