1993, είμαι δέκα ετών, και ένα κάμπια σέρνεται στον κλάδο στην οθόνη μου. Δεν είναι σφάλμα. Είναι όλο το νόημα του παιχνιδιού.

Το Creepers της Destiny Software Productions είναι ένα παιχνίδι λογικής παζλ όπου φροντίζεις μικρές κάμπιες — ορειβάτες — και το καθήκον σου είναι να οδηγήσεις με ασφάλεια καθεμία μέσω του μετασχηματισμού σε πεταλούδα. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Το σετ είναι γεμάτο χάρη, ο στόχος απλός, αλλά το μονοπάτι εκεί απαιτεί σκέψη.
Το gameplay περιστρέφεται γύρω από την κατασκευή εμποδίων και εργαλείων στα σωστά σημεία πριν ο ορειβάτης ξεκινήσει το ταξίδι του. Στη συνέχεια απλώς παρακολουθείς. Η κάμπια κινείται από μόνη της, αποκρίνεται σε αυτά που έχεις προετοιμάσει, και είτε φτάνει στην κουκούλα είτε όχι. Είναι ένας άμεσος συγγενής του είδους που το The Incredible Machine έκανε διάσημο τότε — παιχνίδια χτισμένα σε φυσικές αλυσίδες αιτίου και αποτελέσματος. Αλλά το Creepers κλίνει προς περισσότερη χαλάρωση και λιγότερη πολυπλοκότητα. Ο Καθηγητής που προσφέρει συμβουλές όταν κολλάς είναι ένα ωραίο εργαλείο για νεότερους παίκτες, όχι δεκανίκι για ενήλικες.

Αυτό που λειτουργεί ακόμα σήμερα είναι το βασικό loop: ρύθμιση, εκτέλεση, παρακολούθηση. Μικρή ικανοποίηση όταν δουλεύει με την πρώτη δοκιμή. Μεγαλύτερη ικανοποίηση όταν το δοκιμάσεις την τρίτη φορά και τελικά καταλάβεις πού έκανες λάθος. Τα γραφικά είναι αποδεκτά για το 1993 — ζωντανά χρώματα, καθαρά, χωρίς περιττό θόρυβο. Η μουσική SoundBlaster πιθανώς δεν θα κάνει κανέναν να φύγει από το κάθισμά του ή να κολλήσει σε αυτό είτε. Όπου το παιχνίδι έχει γεράσει, όμως, είναι ο ρυθμός. Αν περιμένεις ζωηρή απόκριση και τη δυνατότητα να επιταχύνεις τα πράγματα, θα κάθεσαι και θα παρακολουθείς μια κάμπια pixel να κινείται με τον ρυθμό ενός σαλιγκαριού περισσότερο απ' ό,τι θα ήθελες.

Σήμερα το Creepers ταιριάζει κυρίως σε όσους θέλουν να εισάγουν παιχνίδια λογικής σε ένα παιδί χωρίς να το φοβίσουν με πολυπλοκότητα αμέσως. Ή σε εμάς που αγαπάμε να θυμόμαστε πώς φαινόταν τα PC games από μια εποχή που ένα "παιχνίδι για παιδιά" σήμαινε ακόμα ένα πραγματικό παζλ, όχι απλώς πάτημα κουμπιών. Στο πρόγραμμα περιήγησής σου είναι μια άνετη βόλτα μισής ώρας — χωρίς εγκατάσταση, χωρίς οδηγούς, απλώς εσύ, η κάμπια και υπομονή.