Wishbringer

Rok 1985, wieczór, ja i zielony tekst na czarnym monitorze. Żadnej grafiki, żadnego dźwięku — tylko kursor, klawiatura i jedno zdanie: „Jesteś pracownikiem poczty w miasteczku Festeron.” A jednak nie ruszyłem się od niego ani na krok.

Wishbringer to przygodówka tekstowa od Infocomu, studia, które w latach osiemdziesiątych praktycznie zdefiniowało ten gatunek. Klimat jest baśniowy — małe nadmorskie miasteczko Festeron, tajemnicza przesyłka do doręczenia, zła Wiedźma i kamień zwany Wishbringer, który potrafi spełniać życzenia. Na papierze brzmi to jak bajka dla dzieci. W praktyce dokładnie tym jest — ale mówię to jako komplement. Gra jest skierowana do mniej doświadczonych graczy i uczciwie przyznaje to już od pierwszego ekranu.

Historią sterujesz klasycznymi poleceniami tekstowymi: GO NORTH, TAKE ENVELOPE, EXAMINE STONE. Infocom zawsze miał najlepszy parser w branży i Wishbringer nie jest wyjątkiem — bardziej naturalne sformułowania rozumie lepiej niż większość ówczesnej konkurencji. Zagadki zaprojektowano tak, by frustracja nie przyćmiła zabawy. Kamień Wishbringer daje ci ograniczoną liczbę życzeń, dzięki którym niektóre zagadki można rozwiązać alternatywną drogą. To elegancki pomysł — siatka asekuracyjna dla początkujących, a zbędna podpórka dla doświadczonych graczy, którzy z dumą ją ignorują.

Wishbringer przyniósł świadome otwarcie gatunku na nowych graczy. Infocom potrafił wtedy tworzyć takie gry jak Zork czy Hitchhiker — tytuły, w których parser z przyjemnością cię zabijał za źle dobrane słowo. Tutaj celowo poszli inną drogą. Atmosfera jest gęsta, chwilami naprawdę niepokojąca — nocna przemiana Festeronu w coś mroczniejszego działa do dziś. Proza jest zwięzła, ale precyzyjna. A fizyczny dodatek w pudełku, plastikowy kamień Wishbringer, był w 1985 roku czymś więcej niż chwytem marketingowym — był namacalnym artefaktem, który wciągał cię w ten świat, zanim w ogóle zacząłeś grać.

Dziś gra zestarzała się z godnością. Parser tekstowy wymaga nieco cierpliwości od każdego, kto trafił do przygodówek przez point-and-click. Niewielka długość — według dzisiejszych standardów ukończysz ją w jedno popołudnie — jest raczej zaletą. Wishbringer świetnie sprawdzi się u każdego, kto chce posmakować złotej ery Infocomu, nie spędzając godzin na wpatrywaniu się w ślepy zaułek. Odpalisz go w przeglądarce przez internetowe interpretery Inform/Z-machine w dwie minuty. Bez instalacji, bez DOSBoxa. Tylko ty i zielony tekst.