Pokémon Fire Red. Właśnie pobraliśmy emulator Game Boy Advance, a to była pierwsza rzecz, którą uruchomiliśmy. Prawie dwie dekady po tym, jak byliśmy w szkole i zaglądaliśmy przez ramię sąsiadowi, gdy łapał Charizarda.

Fire Red to remake oryginalnego Pokémona z 2002 roku autorstwa Game Freak. Czysta japońska RPG — łapiesz stwory, trenujesz je, wysyłasz do walki przeciwko dziesiątkom innych trenerów, a ostatecznie stajesz się twarzą w twarz z Czterema Najlepszymi. Tak to działało przez trzydzieści lat i ta gra robi to dokładnie tak samo. Zbieranie i podnoszenie poziomu to tu hipnotyzujące zajęcie, dokładnie jak odważne, przesycone kolorem sprite'y na ośmiobitowym ekranie.

Grasz to za pomocą D-pada i czterech przycisków — proste sprawy. Otwórz menu, wybierz swojego Pokémona, kliknij atak. Walki są wolniejsze niż teraz, ale to nie jest wada. System turowy daje ci czas, aby pomyśleć, które stworzenie wyślij na arenę. Eksploracja mapy jest powolna i liniowa, co nikogo wtedy nie przeszkadzało. Podróż z Pallet Town przez osiem miast do siedziby Mistrza jest równie powtarzalna, jak zawsze — po prostu czujesz to bardziej teraz. Trening się wlecze — Górnicy z Zubatem i Geodude'em powtarzają się aż do nudności.

Ale Fire Red to artefakt. Ta gra udowodniła, że Pokémon nie będzie jednorazową modą, ale czymś, co zostanie na zawsze. Styl wizualny z rozciągniętymi sprite'ami w pastelowej palecie kolorów ma wdzięk, który nowsze wersje mobilne zmiażdżyły swoim uściskiem dzielenia ekranu. Muzyka jest nieintuzywna, stonowana, dokładnie taka, jak ją pamiętasz — nie ze względu na muzykalność, ale dlatego że słyszałeś ją tysiąc razy.

To już nie jest najnowocześniejsze. Istnieją lepsze wersje; jest Let's Go Pikachu z obsługą dotykową. Ale jeśli chcesz pamiętać, jak to wszystko się zaczęło, jeśli chcesz łapać Pokémony bez dialektów i nowoczesnych sztuczek, Fire Red to twój wybór. Emulator w przeglądarce to wszystko, czego potrzebujesz — uruchom to na tablecie, jeśli chcesz. To wciąż gra, która gra się sama — może trochę zbyt łatwo.