Ghostbusters

Activision's Ghostbusters uit 1986 — dat is een van die games waarbij herinneringen en werkelijkheid aparte wegen gaan. In mijn geheugen zit het als een ervaring waar ik hele middagen mee zou doorbrengen. Als ik het vandaag opstart, aarzel ik even.

Het basisidee is duidelijk: de film uit 1984 was een succes, dus een licentiegame moest volgen. Activision bracht het uit op tientallen platforms, en de PC-versie voor MS-DOS is er één van. Je speelt als het Ghostbusters-team, probeert genoeg geld voor apparatuur te verdienen, vangt spoken in New York en gaat uiteindelijk de bedreiging voor de hele stad te lijf. Solide opzet op papier.

Het spel bestaat uit verschillende afwisselende fases — je rijdt rond op de stadkaart, reageert op spoken-oproepen, dan komt de actiesequentie van vangen met protonstralen aan lijnen, en tot slot het iconische gebouw met trappen. Deze variatie was ongewoon op PC in 1986 en voelde als een groot deal. Het probleem is dat elk van die fases vrij oppervlakkig is. Het economische systeem — apparatuur kopen, je rekening bijhouden — klinkt interessant, maar je realiseert je snel dat het een eenvoudige lus zonder veel diepte is. Spoken vangen met stralen is eerst leuk, daarna mechanisch.

Wat nog steeds werkt aan het spel is de sfeer. Destijds waren we onder de indruk dat dit spel überhaupt bestond — dat we Ghostbusters konden zijn. Het thema als een PC-speakerversie van de filmmelodie duwde de grenzen van wat een thuiscomputer in 1986 kon doen, en we hielden ervan zonder schaamte. Vandaag klinkt het als een oude koelkast die piept, maar het hart zit op de juiste plaats. Het spel is ook ongelijk verouderd — het is grafisch leesbaar, de controls zijn draaglijk, maar de oppervlakkigheid van de game loops is nu meer zichtbaar dan toen we niets mee te vergelijken hadden.

Wie zal het vandaag waarderen? Vooral mensen die het spel nog kennen en willen checken of de herinnering met de werkelijkheid overeenkomt — ze vinden meestal dat het halfwaar is — of filmlicentie-fans die nieuwsgierig zijn hoe een game-adaptatie uit de jaren tachtig eruitzag. Als actiegame in 2024 gaat het nauwelijks mee, maar als historisch document van een era waarin het blote bestaan van een licentiegame reden genoeg was om het te kopen, is Activision's Ghostbusters precies wat het moet zijn.