Blood

Blood, uitgebracht door Monolith in 1997, is het buitenbeentje van de klassieke Build-engine-shooters die ons ook Duke Nukem 3D en Shadow Warrior gaven. Je speelt Caleb, een revolverheld en voormalig lid van een doodscultus die zich uit het graf klauwt om wraak te nemen op de duistere god Tchernobog, en het geheel is doordrenkt van horrorfilmverwijzingen, splattercomedy en een uitbundige gemeenheid die de andere Build-games nooit helemaal evenaarden. Calebs droge oneliners, veel ervan spelend op klassieke films, maakten hem een van de meest citeerbare hoofdpersonen van die tijd.

Het arsenaal is waar Blood echt uitpakt. Naast de hooivork en de afgezaagde shotgun krijg je het lichtpistool, de vlammenwerper van spuitbus-en-aansteker, bundels TNT en de voodoopop, plus vijanden zoals de shotgun-dragende cultisten wiens venijnige hitscan-aanvallen de game berucht meedogenloos maken. De sfeer leunt zwaar op gotische horror — brandende landhuizen, kermissen, spooktreinen — met gargouilles, zombies en helhonden die een oprecht verontrustend bestiarium vullen.

Blood heeft de reputatie een van de taaiste shooters van zijn tijd te zijn, en die moeilijkheidsgraad is deel van zijn identiteit in plaats van een gebrek. Het draait op dezelfde 2,5D Build-engine als zijn stalgenoten, dus het kan geen echte kamer-boven-kamer-3D, maar het perst enorm veel persoonlijkheid uit die technologie. Voor fans van ouderwets FPS-ontwerp houdt het prachtig stand, en zijn cultaanhang heeft het in leven gehouden via moderne source ports die het vandaag de dag gemakkelijk speelbaar maken.