Ghostbusters

Ang Ghostbusters mula sa Activision noong 1986 — iyon ay isa sa mga larong kung saan ang memorya at realidad ay tumatagal sa magkaibang tren. Sa aking isip, ito ay isang karanasan na gumagugol ako ng buong hapon. Kapag binuksan ko ito ngayon, nag-atubili ako ng kaunti.

Ang pangunahing premise ay malinaw: ang 1984 na pelikula ay isang hit, kaya kailangang sumunod ang isang lisensyadong laro. Inilabas ito ng Activision sa dosenang platform, at ang PC version para sa MS-DOS ay isa sa mga ito. Tumutugtog ka bilang ang Ghostbusters team, sinisikap na kumita ng sapat na pera para sa kagamitan, hulihin ang mga hayop sa buong New York, at sa wakas ay harapin ang banta na nanganganib sa buong lungsod. Solid na setup sa papel.

Ang laro ay binubuo ng ilang alternating phase — nagmamaneho ka sa buong city map, tumutugon sa mga tawag ng mga hayop, pagkatapos ay dumadating ang action sequence ng pagkuha gamit ang proton beams sa mga tether, at sa wakas ang iconic na gusali na may mga hagdan. Ang ganitong variety ay hindi pangkaraniwan sa PC noong 1986 at pakiramdam na parang malaking deal. Ang problema ay, bawat isa sa mga phase na iyon ay medyo malalim sa sarili nito. Ang economic system — bumili ng kagamitan, subaybayan ang iyong account — tumutunog na interesante, ngunit mabilis mong natutuklasan na ito ay simpleng loop na walang maraming lalim. Paghuhulihin ang mga hayop gamit ang mga beam ay masaya sa simula, pagkatapos ay mekanikal.

Ang kung ano pa rin ang gumagana tungkol sa laro ay ang kapaligiran nito. Noong panahon na iyon, kami ay nabigla na ang larong ito kahit na umiiral — na maaari naming maging Ghostbusters. Ang tema bilang PC speaker version ng melody ng pelikula ay nagtulak sa mga hangganan ng kung ano ang maaaring gawin ng isang home computer noong 1986, at minahal namin ito nang walang hiya. Ngayon ito tumutunog na parang lumang refrigerator na umuugnaw, ngunit ang puso ay nasa tamang lugar. Ang laro ay naging matanda nang hindi pantay sa iba't ibang fronte — ito ay graphically readable, ang mga kontrol ay matitibay, ngunit ang kalaliman ng mga game loop ay mas nakikita ngayon kaysa noong wala kaming wala upang ihambing ito.

Sino ang mag-eenjoy nito ngayon? Pangunahin ang mga taong alinman ay naaalala ang laro nang direkta at gustong suriin kung ang memorya ay tumutugma sa realidad — karaniwang nakahanap sila na ito ay kalahati — o mga fan ng film license na curious na makita kung paano ang isang eighties na game adaptation ang hitsura. Bilang isang action game sa 2024, ito ay bahagyang tumatayo, ngunit bilang isang historikal na dokumento ng isang panahon kung kailan ang karaniwang pagkakaroon ng isang lisensyadong laro ay sapat na dahilan upang bilhin ito, ang Ghostbusters ng Activision ay eksakto kung ano ang dapat nitong maging.