Avonturenspellen

Bijna alle avonturenspellen die hier in de kast stonden waren Engelstalig, en dat hoorde bij de ervaring: een woordenboek naast het toetsenbord en een schrift met woorden die je in het spel had opgezocht. Onderin het scherm stond meestal een rij werkwoorden waarmee je alles moest aangeven: pak op, gebruik, praat met, kijk naar. Indiana Jones and the Fate of Atlantis beloonde dat lezen ook, want het verhaal splitst halverwege in drie routes — één waarin je samenwerkt, één waarin je puzzelt en één waarin je vecht — die elk andere scènes en andere oplossingen laten zien.

Doodgaan mocht, of juist niet

Het scherpste verschil loopt tussen twee scholen. Bij Sierra kon je jezelf onherstelbaar vastspelen: in Space Quest 4 ga je dood door één verkeerde stap en ben je alles kwijt sinds je laatste opslag, dus bewaarde je per scherm een nieuw bestand. LucasArts en Revolution kozen de andere kant, waar je hooguit blijft steken op een puzzel; Beneath a Steel Sky laat je gerust een half uur door zijn stad dwalen zonder je daarvoor af te straffen. Discworld dreef dat tot het uiterste met combinaties die pas logisch werden nadat je ze had gemaakt; menigeen liep daar vast op een voorwerp dat drie schermen eerder was blijven liggen. Nederlandstalig werk was zeldzaam: De Sekte en De Grotten van Oberon horen tot het handjevol titels dat hier in eigen taal verscheen, en dat scheelde een hoop bladeren in het woordenboek.

De catalogus bestaat uit oorspronkelijke uitgaven, niet uit nieuwe bewerkingen. Wat als speelbaar is gemarkeerd, opent direct in de pagina via een ingebouwde emulator: geen installatie, geen plug-in, geen account en geen download.

En waar sfeer omslaat in angst, begint een eigen hoofdstuk: Horrorspellen uit deze periode hielden de puzzels van het klassieke avonturenspel aan en deden simpelweg het licht uit.