Yellow Door

Bir gizli programı renkli bir kapıya göre adlandırıp sonra hiç açıklama yapmadan dünyaya salmak—bir şeyler kaybolur. Yellow Door, arkadaştan kaseti ödünç alıp emulatöre yükleyip ekrana bakıp talimat broşürü ya da en azından kutu üzerinde bir not olmadığını hissettiğin Spectrum oyunlarından biridir.

Mantıksal bir bulmaca mı, yoksa macera mı—tam sınıflandırması muğlak kalıyor—ve oldukça basit görünen bir ortamda geçiyor. Hedef muğlak, kesinlikle sıradan bir platformer değil. Başlangıç noktası, hareket etmenin veya ekranda gördüğün nesnelerle etkileşim kurmanın birkaç yolu. Atmosfer eğlenceli olmaktan ziyade deneysel, sanki yazar Spectrum'da ne yapılabileceğini test ediyormuş, bireysel oyuncuya çok çalışmadan yardımcı olmaya çalışmaktan ziyade.

Sinir bozucu bir deneme-yanılma döngüsüyle oynanıyor. Sola hareket ettirmeyi denersin, sonra sağa, sonra kontrol edilebilir görünen bir şeyi taşırsın—bazen bir şey olur, bazen hiçbir şey. Kontroller sezgisel değil, grafikler deneysel ve eğer oyun bir dokümantasyonla birlikte gelmiyorsa, seksenli yıllı oyuncu umutları kaybeder. Sen hedefe yaklaşıyor musun yoksa işaretsiz bir labirentte boş yere mi dolaşıyorsun belli değil.

Yellow Door, Spectrum'un marjinal başlıklarının belirli bir efsanesinin parçası haline geldi—tamamlanmamış bir proje mi, deneysel bir eser mi, yoksa tarihte yerine oturamamış bir oyun mu belli olmayan türden. Bugün esas olarak doksan dokuzuncu yıl ev sahnesiyle ilgili açı kapalı yerler araştırmak bağlamında yazılıyor, oyunculara gerçek bir oyun deneyimi sunmaktan ziyade o zamanlar oyun yapımcılarının çalıştığı koşullar hakkında daha fazla söyleyen bir esinti.

Bugün tarayıcıda oynamak? Evet, eğer çıkmaz sokağa giden yolun nasıl göründüğüne ilgin varsa. Bu, seni yakalar diye oyun değil—daha çok kendine sormadığın bir sorunun cevabı.