Yellow Door

Όταν ονοματίσουμε ένα μυστηριώδες πρόγραμμα από χρωματιστές πόρτες και το απελευθερώσουμε απλώς στον κόσμο χωρίς εξήγηση, κάτι χάνεται. Το Yellow Door είναι ένας από εκείνους τους Spectrum τίτλους, όπου δανείζεσαι μια κασέτα από ένα φίλο, την φορτώνεις στον emulator και μετά κοιτάς την οθόνη με την αίσθηση ότι σου λείπει το εγχειρίδιο οδηγιών ή τουλάχιστον μια σημείωση στο κουτί.

Είναι μια λογική παζλ ή adventure — η ακριβής κατηγοριοποίηση παραμένει ασαφής — που λαμβάνει χώρα σε ένα φαινομενικά απλό περιβάλλον. Ο στόχος παραμένει ασαφής, σίγουρα δεν είναι μια συνηθισμένη platformer. Αρχική τοποθεσία, μερικές επιλογές για να κινηθείς ή να αλληλεπιδράσεις με αντικείμενα που βλέπεις στην οθόνη. Η ατμόσφαιρα είναι περισσότερο πειραματική παρά διασκεδαστική, σαν ο δημιουργός να δοκιμάζει τι μπορεί να γίνει στο Spectrum, χωρίς μεγάλη προσπάθεια να το κάνει εύκολο για τον μεμονωμένο παίκτη.

Παίζεται με απογοητευτική δοκιμή και σφάλμα. Δοκιμάζεις κίνηση αριστερά, μετά δεξιά, μετά περνάς πάνω από κάτι που μοιάζει σαν ελεγχόμενο αντικείμενο — και μερικές φορές συμβαίνει κάτι, μερικές φορές τίποτα. Τα χειριστήρια δεν είναι διαισθητικά, τα γραφικά είναι δοκιμαστικά, και αν το παιχνίδι δεν συνοδεύεται από κάποια τεκμηρίωση, ο παίκτης των δεκαετίας του '80 θα περάσει από απόγνωση. Δεν είναι σαφές εάν είσαι πλησιέστερα στον στόχο ή απλώς περιπλανιέσαι χωρίς νόημα σε ένα διαδικαστικό λαβύρινθο.

Το Yellow Door έγινε μέρος μιας ορισμένης θρύλου των περιθωριακών Spectrum τίτλων — εκείνων όπου δεν ξέρεις αν είναι ένα ημιτελές έργο, ένα πειραματικό δημιούργημα ή απλώς ένα παιχνίδι που δεν βρήκε τη θέση του στην ιστορία. Σήμερα γράφεται περισσότερο στο πλαίσιο της εξερεύνησης των σκοτεινών γωνιών της εγχώριας σκηνής της δεκαετίας του '90, ως αντικείμενο που λέει περισσότερα για τις συνθήκες στις οποίες δούλευαν οι δημιουργοί παιχνιδιών τότε, παρά να προσφέρει μια πραγματική εμπειρία παιχνιδιού.

Να το παίξεις σήμερα στον browser; Ναι, αν σε ενδιαφέρει πώς ήταν η διαδρομή σε έναν αδιέξοδο. Δεν είναι ένα παιχνίδι που θα σε πιάσει από το λαιμό — είναι μάλλον η απάντηση σε μια ερώτηση που δεν έθεσες ποτέ.