Fifa 97

Her şeyden önce kalabalık sesi çarpıyor. Kükreme değil — her spor oyununun ölümüne geri dönüştürdüğü o ucuz döngü değil — bir stadyumun yerleşip beklerken çıkardığı o özel uğultu. FIFA 97, geometriyi zar zor kaldırabilen bir makinede bile gerçek bir şey izlemek üzere olduğunuzu hissettirmeyi biliyordu.

1996'da DOS ve bir avuç başka platform için piyasaya sürülen FIFA 97, EA Canada'nın PC'de futbol oyunu olarak bayrağını çoktan dikmiş serinin devamıydı. Lisanslı ligler, gerçek kulüp isimleri, gerçek formalar taşıyordu — rakipler hâlâ "Blue City" ve "Red United" adında takımlar çıkarırken muazzam önem taşıyan türden bir şey. Amaç basitti: onu bulduğunuz her hangi pazar tezgahındaki fiyat etiketini haklı çıkaracak kadar iyi paketlenmiş, daha otantik futbol.

Oynanış atari ile simülasyon arasında bir yerde duruyor; ihtiyacınız olduğunda atariye yaslanıyor ve geri kalan zamanda öyle değilmiş gibi yapıyor. 3D motor selefinden daha akıcıydı, oyuncular ağırlığa yaklaşan bir şeyle hareket ediyordu ve ilk kez sıkı bir kenar çizgisi koşusu ile ortadan yapılan bir kesiş arasındaki farkı hissedebiliyordunuz. Kapalı saha modu — daha küçük bir sahada beşe beş — herkesin konuştuğu şeydi, çünkü çılgın ve gürültülüydü ve ana oyundan tamamen farklıydı. Ayrıca bir kavgaya dönüşme eğilimi vardı, ki bu illa bir kusur değildi. Yapay zeka kötü eskidi. Bugün, biri on bir savunmacıya tek bir talimat verip gerisini açıklamayı unutmuş gibi oynuyor.

FIFA 97'nin aslında sunduğu şey özgüvendi. Seri ayaklarını yere basmaya çalışıyordu ve bu, EA'nın özür dilemeyi bırakıp yine de satın alacağınızı varsaymaya başladığı oyundu — çünkü muhtemelen alacaktınız. John Motson ve Andy Gray tarafından sunulan yorum, seride gerçekten dinlenebilir ilk yorumdu. Yirmi dakika içinde tekrarlayıcı, evet, ama aştığı çıta yerin altındaydı. Teknik olarak DOS platformunu bir spor oyununun gitmesi gereken kadar zorladı ve tam da CD-ROM kurulumları ile Sound Blaster çıkışının gerçek bir şeye yaklaşabilecek gibi hissettirdiği doğru anda ortaya çıktı.

Bugün, bir zamanlar mobilya olduğunu ara sıra size hatırlatan bir müze parçası gibi oynuyor. Kontroller bir tarayıcıda yeterince iyi dayanıyor — herhangi bir sonraki FIFA'dan gelen kas hafızasının çok fazla karışıklık olmadan aktarılacağı kadar basit. 1996'da oradaysanız, sizi belirli bir odaya, belirli bir sandalyeye, monitörün altında ısınan belirli bir plastik kasa kokusuna geri götüren türden bir oyun. Değilseniz, futbol oyunlarının transfer bütçeleri ve Ultimate Team paketleri olmadan önce insanların neden heyecanlandığını anlamak için yararlı bir yol. Kapalı saha moduyla başlayın. Hâlâ tüm bunun en dürüst kısmı.