Xecutor

Obstawiłbym się, że Xecutor urodził się w jakimś garażowym warsztacie chłopaka, który miał ZX Spectrum i ambicje. Gra mówi sama za siebie: skromna liczba sprite'ów, proste mechaniki, ale coś w tym działa. Spectrum był w latach osiemdziesiątych maszyną, na której można było robić rzeczy bez budżetu, a ten tytuł to dowodzi. Xecutor to platformer z odpowiednim wyposażeniem — skakanie, zbieranie przedmiotów, unikanie niebezpieczeństw lub ich pokonywanie. Sceneria nie jest oryginalna, podobny format widział każdy, kto miał wtedy komputer. Cel jest tradycyjny: przejść przez poziomy od początku do końca. Gra nie wymyśla koła na nowo, ale to jest wykonanie, które potrafi sobie radzić w swojej małej przestrzeni bez zbędnego patosu. Gra się prosto. Ruch, skok, akcja — nic, co by wybiegało poza konwencje epoki. Na Spectrumie to oznaczało walkę z ograniczeniami: z pojemnością pamięci, rozdzielczością, tym, jak szybko postacie poruszają się na ekranie. Xecutor nie ma ambicji konkurować z półmilionowymi projektami AAA dzisiejszych czasów, ale ma swoją bezpośredniość. Rzecz działa, panie — to jest często wszystko, czego oczekujesz od gry z lat osiemdziesiątych. Ciekawe w przypadku tych absolutnie zapomnianych tytułów jest ich szczerość. Nikt z twórców nie spodziewał się, że artykuły będą o grze pisane w magazynach, nikomu nie chodziło o grafikę. Chcieli po prostu coś zrobić, co będzie można grać i nie będzie to od razu depresyjne. Xecutor w tym radzi sobie lepiej niż wiele swoich kolegów z drugiej lub trzeciej ligi gier spectrumowych. Dziś patrzy się na tę grę przede wszystkim jako na artefakt, dowód na to, jak głęboko sięgały ambicje tych, którzy programowanie i rozwój gier traktowali poważnie, nawet jeśli budżet mieli na papierki. Postarzała się naturalnie — nie ma nic, co próbowałoby być nowoczesne i zawiodło. Jest taka, jaka jest. Spróbować można, jeśli interesuje cię surowa istota twórczości gier z lat osiemdziesiątych niezależnie od reputacji. To nie gra, którą weźmiesz jako doświadczenie; to raczej notatka na marginesie historii. Xecutor: zapomniany platformer ze Spectra, który nie oczaruje, ale autentycznie pokaze, co było dostępne dla prawdziwej twórczości lat osiemdziesiątych