The Incredible Machine 2

Evo μια σειρά που κατάφερε να σκοτώσει τον χρόνο τη δεκαετία του '90 μεταξύ συνόδων Doom και early Quake. Το The Incredible Machine 2 είναι ένα physics-based puzzle από το 1994 όπου θα έχτιζες όλα τα είδη των τρελών μηχανισμών στην οθόνη — μοχλούς, μπάλες, ελατήρια, τζετ — και θα προσπαθούσες να οδηγήσεις το μάρμαρο εκεί που έπρεπε να πάει. Η ιδέα από την Dynamix είναι απλή και ταυτόχρονα λαμπρή.

Παίζεται σε 2D με physics που δουλεύουν πειστικά για την εποχή. Έχεις ένα σύνολο αντικειμένων που μπορείς να χειριστείς — ανύψωση, περιστροφή, τοποθέτηση αλλού — και ο στόχος είναι να χρησιμοποιήσεις τη βαρύτητα, τις συγκρούσεις και τα αναπηδήματα για να οδηγήσεις το μάρμαρο μέσα από εμπόδια, βόμβες ή παγίδες στο goal. Απλώς συναρμολογείς τα κομμάτια, τα υπόλοιπα είναι δουλειά της φυσικής. Τα controls είναι διαισθητικά· το ποντίκι είναι το εργαλείο σου για να δουλέψεις με τα συστατικά στην περιοχή παιχνιδιού. Δεν είναι action, είναι λογική — μια στιγμή σκέψης, μερικές προσπάθειες, μερικές φορές λίγη τύχη.

Αυτό που κάνει το The Incredible Machine 2 ενδιαφέρον είναι η ελευθερία. Δεν υπάρχει ένα μόνο σωστό απάντημα. Μπορείς να φτάσεις το ίδιο goal με τρεις διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με την ιδέα σου. Οι επεξεργαστές επιπέδων για τη δημιουργία των δικών σου στοιχείων παρείχαν ατελείωτο περιεχόμενο — και αυτό ήταν πριν το internet, απλώς ανταλλάσσοντας δισκέτες με φίλους. Ήταν ένα φαινόμενο τότε.

Ωστόσο, έχει γεράσει σε μια πτυχή — τα γραφικά αντέχουν, αλλά θα νιώσεις το ρυθμό χωρίς ένα σύγχρονο notebook. Οι animations της φυσικής τρέχουν αργά, η αναμονή για αποτελέσματα σύρεται. Σήμερα είναι περισσότερο μια μνήμη παρά μια εμπειρία παιχνιδιού, ειδικά όταν έχεις την ευκαιρία να δοκιμάσεις Portal ή Portal 2, τα οποία προωθούν την ίδια λογική πολύ παραπέρα και με καλύτερη ποιότητα.

Αλλά αν σε ενδιαφέρει η ιστορία των mechanics puzzle και θέλεις να θυμηθείς από πού ξεκίνησε όλα αυτά, το The Incredible Machine 2 αξίζει ένα κλικ σε έναν emulator. Δεν είναι πλέον ένα παιχνίδι που θα σε κρατήσει για ώρες, αλλά είναι απόδειξη του πώς μια απλή ιδέα και σταθερή εκτέλεση φτιάχνουν καλά παιχνίδια χωρίς περιττές φλυαρίες.