UFO: Enemy Unknown

Ang UFO: Enemy Unknown — inilabas bilang X-COM: UFO Defense sa Hilagang Amerika — ay dumating noong 1993 at nananatiling isa sa mga pinaka-maimpluwensyang strategy game na kailanman nabuo. Dinisenyo ni Julian Gollop at inilathala ng MicroProse, pinagsama nito ang dalawang magkaibang-magkaibang laro sa isang walang-putol na kabuuan. Sa geoscape, pinamamahalaan mo ang isang lihim na internasyonal na organisasyong nagtatanggol sa Earth laban sa alien na pagsalakay: nagtatayo ng mga base, pinopondohan ang research, humaharang ng mga UFO, at nagbabalanse ng palaging kapos na badyet habang nagbabanta ang mga kabang gobyerno na bawiin ang kanilang suporta.

Kapag may nabaril na sasakyang panghimpapawid o lumitaw ang terror site, inihuhulog ka ng laro sa panabik na turn-based na taktikal na labanan. Dito, sumusulong ang iyong squad ng mga sundalo sa isang mapa na nababalot ng hamog, gumagastos ng time units para gumalaw, tumutok, at bumaril, nang hindi alam kung saan nag-aabang ang mga alien. Ang henyong dampi ay na ang iyong mga tropa ay marupok at permanente — ang isang baguhan ay mapapatumba ng iisang reaction shot, at ang beterano na inalagaan mo sa isang dosenang misyon ay pwedeng mamatay nang kasing-dali, na nagbibigay ng tunay na bigat sa bawat barilan. Ang mga nakuhang alien na teknolohiya at bangkay ay nagpapakain sa research tree na dahan-dahang bumabaligtad sa laban.

Ang loop na iyon ng takot, kawalan, at pinaghirapang pag-angat ang dahilan kung bakit nilalaro at nire-remake pa rin ang laro hanggang ngayon. Kilalang matarik ang hirap nito at paminsan-minsan ay hindi patas, at halata na ang edad ng interface, pero ang pangunahing disenyo ay halos walang-kamatayan. Ang kinikilalang 2012 Firaxis reboot ay direktang inapo, pero iginigiit pa rin ng mga purista na hindi pa napapantayan ang bukas na base management at malupit na talim ng orihinal. Isa itong tunay na haligi ng genre.