Zomer 1992, verstikkende hitte, jaloeziëen halfgesloten, en iemand belt op en vraagt of je meegaat naar "die computerspellen." California Games II heeft het perfecte antwoord: ja, kom langs, breng je bereidheid mee om te verliezen.

Epyx bracht California Games II in 1990 uit als vervolg op hun populaire sportanthologie. Net als zijn voorganger bouwt het voort op een eenvoudig concept: pak een handvol actieosporten die typisch met Californische cultuur worden geassocieerd, stop ze in één pakket, en laat mensen competeren. Op het programma staan disciplines als surfen, snowboarden en BMX — eigenlijk dingen die we in Tsjechië vooral van videobanden en David Hasselhoff kenden.
Elke discipline heeft zijn eigen controle-schema en zijn eigen logica. Sommige zijn binnen vijf seconden intuïtief, anderen kostten een hele middag om te begrijpen — en ik heb waarschijnlijk een paar nooit echt onder de knie gekregen, wat destijds geen probleem leek omdat mijn vriend in dezelfde boot zat. Het spel laat je ofwel individuele onderdelen spelen, ofwel een volledig toernooi voor maximaal zeven spelers. Dat was de echte kern ervan. Niemand kocht California Games voor single-player. Je kocht het zodat je op één toetsenbord kon competeren en konden ruziën over wiens score het eerst verscheen.

Wat tot vandaag de dag standhoudt, is die sociale structuur — snel afwisselen, directe resultaatsvergelijking, geen ingewikkelde menu's tussen rondes. Wat duidelijk verouderd is, echter, is de controle-precisie. Sommige disciplines vertrouwen meer op het op het juiste moment indrukken van knoppen dan op echte vaardigheid, en de timing gedraagt zich onregelmatig bij een paar ervan. Destijds gaf ik mijn eigen onhandigheid de schuld. Nu weet ik dat het soms gewoon de code was.

Tegenwoordig werkt California Games II het best precies zoals het toen deed — als een spel voor twee mensen bij één monitor die willen bewijzen wie het beter kan doen in iets dat dertig seconden duurt. Als je op zoek bent naar een diepe sportsimulatior, ben je op het verkeerde adres. Als je op zoek bent naar een reden om je te herinneren hoe computersport eruitzag voor FIFA en het pre-season transferwindow, dan is dit het. Je kunt het in je browser starten zonder installatie — en dat is precies het soort gemak dat destijds niet bestond.