WipEout

Αγώνες μελλοντικής τρίτης προσώπου — αυτό ήταν το πράγμα στη δεκαετία του '90. Το WipEout το παίρνει κυριολεκτικά: μικρά ιπτάμενα σκάφη χωρίς τροχούς, διατηρώντας ενέργεια και ασπίδες όπως οι κατάλληλοι αγωνιστές που χρησιμοποιούν τη βίαιη δύναμη. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε το 1995 ως κλώνος του περίφημου τίτλου της Psygnosis, αλλά η μετάφρασή του σε MS-DOS ήταν περισσότερο σαν μια χειρότερη συγγενική ύλη παρά μια νέα κλασική.

Οδηγείς ένα μικρό σκάφος κάτω από αφηρημένες πίστες σε κάποιο παρόν ή μελλοντικό κόσμο. Το ουσιαστικό: διαλέγεις μία από τέσσερις διαφορετικές πίστες, παραμένεις κεντραρισμένος στις καμπύλες και συλλέγεις power-ups στην πορεία. Η θέα τρίτης προσώπου του οχήματος κάνει τη χωρική προσανατολισμό ένα μυστήριο — ποτέ δεν είσαι σίγουρος αν θα περάσεις από μια οπή χωρίς ποινή. Η φυσική είναι σκληρή, οι συγκρούσεις σε εκτοξεύουν, οι επανεκκινήσεις είναι ανελέητες. Χειριστήρια όπως τα παιχνίδια εκείνης της εποχής: άμεσα, αλλά βίαια.

Με τον δικό του τρόπο, σε κρατά σε εγρήγορση. Θέλεις να κατακτήσεις την πίστα χωρίς να συντριβείς, χωρίς να ξύνεις τα bumpers σου στους τοίχους. Εκτός εάν τα γραφικά ήδη παλεύουν με τα όρια του υπολογιστή — τα πολύγωνα είναι τραγικά επίπεδα, οι υφές μοιάζουν περισσότερο με λερωμένες ματιές, το framerate μπαίνει όταν κάτι συμβαίνει στην πίστα. Η μουσική παίζει στο background, αλλά δεν είναι το είδος που σας μένει στο μυαλό για εβδομάδες.

Σήμερα το WipEout είναι κυρίως ένα αντικείμενο. Η Psygnosis γλίτωσε τη δική της δουλειά, ενώ αυτή η προσπάθεια ποτέ δεν είχε την ευκαιρία. Όλα τα παιχνίδια μελλοντικών αγώνων από εκείνη την εποχή συγχέονται στη μνήμη — κάποια ήταν καλύτερα, κάποια χειρότερα. Αυτό ξεχνιέται πιο γρήγορα.

Η παιχνιδιά του σήμερα σε ένα πρόγραμμα περιήγησης είναι σαν να επισκέπτεσαι ένα μουσείο κακών ιδεών. Δεν είναι κακό παιχνίδι, απλώς άψυχο. Αν περιμένεις κάτι σαν F-Zero, δεν είναι — αυτό ήταν μια πινελιά κομψότητας. Αυτό είναι δουλειά χωρίς πνεύμα. Αν έχεις διάθεση να πετάξεις μεταξύ τοίχων χωρίς νόημα, υπάρχουν χειρότερες επιλογές, αλλά υπάρχουν και πράγματα που η ιστορία κοιτάζει πίσω πιο καλοί.