Conquest

Je verplaatst je leger over de kaart en beslist of je een stad aanvalt of het afwacht. Geen Engelse lokalisatie, het handboek is nergens te vinden, maar Conquest uit het begin van de jaren negentig laat je gewoon uitvogelen hoe het werkt — door het te proberen. Een strategiespel met lichte RPG-elementen, waarschijnlijk uitgebracht door een kleinere uitgever op diskettes en daarna door de tijd vergeten.

Het is een turn-based oorlogsspel. Je bouwt een leger, beweegt over een wereld gemaakt van typische rastervierkanten, valt vijandelijk gebied aan en probeert te winnen — of dat nu betekent alle kastelen veroveren, alle vijanden vernietigen of zoiets. Eenheden hebben verschillende sterke punten en vaardigheden. Kaarten zijn gegenereerd of vooraf ingesteld, maar ik kan me niet meer precies herinneren hoe dat werkte.

De gameplay zelf is wat traag, zoals DOS-spellen vroeger waren. Je klikt hier en daar, wacht op animaties die niet bepaald snel zijn. Het menu is niet intuïtief — je moet uitvogelen waar alles is. Maar zodra je het systeem onder de knie hebt, heeft het zijn eigen sfeer. De turn-based mechanica geeft je tijd om na te denken, je staat niet onder druk. De graphics zijn pixelig, de muziek speelt een tijdje en dan stop je ermee op te letten. Je hebt verschillende wapens en eenheden beschikbaar, wat je dwingt na te denken over je samenstelling.

Conquest had geen kans tegen Civilization of Masters of Orion, die in dezelfde periode verschenen. Het bleef een nobody, iets wat iemand uit oude spelencatalogi opdiepte. Vandaag de dag houdt nostalgie het niet staande, omdat niemand het eens in de jaren negentig speelde. Het verouderde naar anonimiteit — niets bijzonder verschrikkelijk, maar ook niets wat je zou onthouden.

Probeer het in je browser als je benieuwd bent hoe strategie eruitzag toen niemand wist hoe het zou moeten zijn. Het is geen verspilde tijd, maar ook geen schat. Het enige wat je ervan krijgt, is het gevoel dat dit slechts één spel was onder duizenden dat het groot maakte of verdiend in de vergetelheid verdween.