Kick Off 3

Θυμάμαι που σκέφτομαι ότι παίζω τέλος πάντων αληθινό ποδόσφαιρο. Όχι αυτό το arcade με τις ετικέτες όπου απλώς πατάς ένα κουμπί και το γκολ σκοράρεται από μόνο του. Το Kick Off 3 του 1994 από την Anco Software ήθελε περισσότερα — και έπαιρνε κι αυτά.

Η σειρά Kick Off είχε φήμη γύρω στη στροφή των ογδόντων και ενενήντων ως ένας simulator για όσους έπαιρναν το ποδόσφαιρο σοβαρά. Το τρίτο μέρος ανέβασε αυτή την παράδοση στο PC και δοκίμασε μια top-down προοπτική με έμφαση στη φυσική του μπάλα και στον πραγματικό έλεγχο του παιχνιδιού. Κανένα υποχρεωτικό arcade action, κανένα αυτόματο targeting στις πάσες. Η μπάλα έχει ορμή, οι παίκτες έχουν αδράνεια, και νιώθεις ότι έχεις να κάνεις με κάτι που τουλάχιστον απομακρυσμένα θυμίζει το πραγματικό άθλημα.

Το κλειδί που χώρισε το Kick Off 3 ήταν οκτώ-κατευθυντικά σουτ με έμφαση στο timing και την ακρίβεια. Δεν ήταν αρκετό να στέκεσαι δίπλα στη μπάλα και να πατάς το κουμπί — έπρεπε να χρονομετρήσεις σωστά την επαφή, να σκεφτείς πού έτρεχε ο παίκτης, πώς χτυπούσε η μπάλα. Τα controls ήταν τόσο ευαίσθητα που ήταν απογοητευτικά. Ειδικά στο πληκτρολόγιο, κάποιες φορές ένιωθες ότι προσπαθούσες να παίξεις σκάκι με χειμερινά γάντια. Ένα joystick βοήθησε, αλλά δεν το έλυσε εντελώς. Αυτή η δυσκολία είχε δύο πρόσωπα: ένα που σε έσπρωχνε να βελτιωθείς, και ένα που σε έσπρωχνε να φύγεις από το τραπέζι.

Αυτό που κρατάει σήμερα είναι η αίσθηση ότι η μπάλα είναι δική της οντότητα — δεν σε ακολουθεί σαν να είναι δεμένη. Μια πάσα μπορεί να καταλήξει μισό μέτρο έξω από το στόχο, ένα σουτ μπορεί να ριμπάρει πάνω σε έναν αμυντικό, ένα γκολ δεν είναι ποτέ εγγυημένο. Το 1994, ήταν δροσερό. Σήμερα, είναι σπάνιο με διαφορετικό τρόπο — ως υπενθύμιση για όταν η προσομοίωση σήμαινε δυσκολία, όχι πληθώρα licensed περιεχομένου. Τα γραφικά είναι μετριά, ο ήχος κι αυτός, αλλά αυτό δύσκολα είναι κάτι που θα περίμενες από ένα DOS sports game εκείνης της εποχής.

Σήμερα το Kick Off 3 θα ενδιαφέρει όσους έχουν υπομονή για μια learning curve και νοσταλγία για μια εποχή όταν ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι δεν είχε τριάντα modes και πενήντα ρυθμίσεις. Αν γνώριζες τη σειρά, είναι ένας ευχάριστος επιστροφή. Αν όχι, περίμενε το πρώτο μισάωρο να φαίνεται σαν τυχαία κίνηση δέκα pixels στο γήπεδο. Αυτό δεν είναι ένα σφάλμα — αυτό είναι το νόημα. Η ερώτηση είναι απλώς αν θα σε πείσει να μείνεις.